ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Σάββατο 7 Οκτώβρη 2017 : H τακτική φθινοπωρινή μας συνάντηση ! Λεπτομέρειες για τη συνάντηση θα ανακοινωθούν έγκαιρα από το blog μας.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ευχές στους συμμαθητές μας: Λεωνίδα και Ηλία !



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ 
στους συμμαθητές μας :

ΗΛΙΑ ΤΣΑΚΑΛΗ , ΗΛΙΑ  ΖΑΡΑΝΗ 
& ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΙΑΝΝΗΜΑΡΑ


...και  μια σελίδα ΚΡΗΤΙΚΉ,
 από τον επίσης εορτάζοντα σήμερα, συμμαθητή μας (1968) ΗΛΙΑ ΓΙΑΝΝΙΑ !


Μια σελίδα ΚΡΗΤΙΚΗ

                Πως ο υπογραφόμενος Ηλίας Γιαννιάς – ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΠΟΛΛΑ - γράφω μια σελίδα Κρητική, προσέξτε καλά ρε: Μια σελίδα ΚΡΗΤΙΚΗ!!! Με το γλωσσάρι μόνο της ΦΑΜΕΓΙΑΣ της φίλης μου (πια) Τόνιας Ζεβόλη.
                Αθήνησι! 19 Ιούλη 2017.
                Αγαπητό κοπέλι Δημήτρη Ζεβόλη.
                Σ’ αθιβολή των μαθητικών μας χρόνων με τα τότες καζάντια μας να σου θυμίσω ότι αύριο τ’ Αϊ Λια γιορτάζει ο φίλος της γυναίκας σου και στην αποσπερίδα του να του τηλεφωνήσετε για τα «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ». Θα σας ανημένει. Θα πιείτε με τον μαστραπά κόκκινο μαρουβά, θα ρίξετε με τον τσιφτέ καμμιά μπαλωθιά- όϊ δά στ’ αλήθεια, στον... αέρα ορέ κοπέλι- θα σας φιλέψει λαντουρίδια, αμούσκλια, συκοπιταρίδες κι απιδόκουπες.
                Να μην βαροκαρδίσεις που η γυναίκα σου έχει (πια) φίλο κι εγώι σου αν τσηχιμήξεις σαν λιακόνι για να αλλάξει γνώμη. Γιάντα είναι ινατσάρα και θα την πιάσει μάνητα για τα ξόμπλια του κόσμου και θα κλειστεί να παίζει ολημερίς το θιαμπόλι τση, καθισμένη επαέ δίπλα στην καμινάδα στον μαγατζέ τση περίτου όντε την αρχίσεις με ογκανίσματα σαν παρατέλεμος που πιστεύει τση τσίτες που του βάνουν οι άλλοι. Γιάντα επαέ που σου κραίνω οι άλλοι με τση τσίτες τους ποθούν να τσουρίσει η αγάπη σου για τη γυναίκα σου και βάνουν φωτιά στη βεδέμα να την κάνουν πυρομάχια για να κάψουν την ευτυχία τση φαμίλιας σου. Διάλε τσ’ απολειμάρες τους! Εσύ μη φουρκιστείς μ’ αυτά που ακούς. Από τση κακούς γειτόνους τι ανημένεις; Καλό λόγο; Μη διακονεύεις την καλοσύνη τους. Ήρεμος κι ωραίος, περήφανος σα διάνος, να βάνεις τον σιτζαντέ στο σαμάρι, ν’ ανεβαίνεις κάθε πρωί στο μουλάρι και να πααίνεις στο δικηγορικό γραφείο σου ίσα απάνω τση μαδάρες σε Λυκαβηττό και Στρέφη με τση πολλή ακονιζιά, τους αρκάλους και τση ξανθές ζουρίδες, με ζάλο σταθερό και σίγουρο όπως παν τα βούγια.
                Είναι πανεύκολο να βρείτε το γλωσσάρι που χρησιμοποίησα. Πηγαίνετε σ’ ένα βιβλιοπωλείο. Ζητάτε το βιβλίο «ΦΑΜΕΓΙΑ» της Αντωνίας Ζεβόλη Νταουντάκη, «ΤΟ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ» και στο σπίτι σας βρίσκετε ολόκληρο το γλωσσάρι στις σελίδες 501 και 502.

Φιλικά
Γιαννιαλιάς
Και δια το πιστόν που λέτε εσείς οι δικηγόροι
Ηλίας Π. Γιαννιάς
Κτηνίατρος.
Τηλ. 2107626525 και... «λάπτο» πως το λέτε το άλλο με τα πολλά κουμπιά...
δεν έχω!!!!!



Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Καλοκαιρινή συνάντηση αποφοίτων ΣΤ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ , Τάξεις 1968 & 1969 (Μέρος 2ο).

Εχθές (11/7) έγινε η δεύτερη συνάντηση στο γνωστό στέκι με παρόντα ( ζεύγος ) Πάνου Αδαμόπουλου του ΣΤ - 68 από Νέα Υόρκη ( μεθαύριο σε Λέσβο στον φίλο Μιχάλη Καρύδη και μετά από 4-5 επιστροφή Νέα Υόρκη ). 

Η βραδιά κύλησε ωραία και το τέλος μας βρήκε με άδεια τραπέζια μιας και στις 1.30 πρωινής είμαστε οι τελευταίοι που φύγαμε μετά από τραγουδιστικά ελληνικά ακούσματα κασετών του φίλου Ηλία Γιαννιά ο οποίος και είχε φροντίσει σχετικά.

Παραθέτω μερικές φώτο από εκδήλωση και πίνακα παρόντων.

Σε όλους χθεσινούς παρόντες και μη εύχομαι καλό καλοκαίρι.

Σταμάτης Κουσουρής (1968)

ΠΑΡΟΥΣΙΟΛΟΓΙΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ
ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΑΠΌ ΣΤ ΤΟΥ 1968 , 69 , 72 
'2017-07-11 TΡΙΤΗ 

Α/Α  ΕΠΩΝΥΜΟ                  ΟΝΟΜΑ        ανδρες γυναικες συνολο


1     ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ         1          0          1
2     ΓΙΑΝΝΗΜΑΡΑΣ            ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ   1          0          1
3     ΓΙΑΝΝΙΑΣ                      ΗΛΙΑΣ                1         0          1
4     ΓΟΥΛΗΣ                        ΜΠΑΜΠΗΣ        1         1          2
5     ΔΙΟΝΕΛΗΣ                    ΓΙΩΡΓΟΣ           1         1          2
6     ΚΑΝΑΚΗΣ                     ΑΓΓΕΛΟΣ          1          0          1
7     ΚΑΡΑΤΖΑΣ                   ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ      1          0          1
8     ΚΛΟΥΔΑΣ                    ΣΠΥΡΟΣ             1         0          1
9     ΚΟΥΓΙΑΣ                      ΘΟΔΩΡΑΣ          1         1          2
10   ΚΟΥΣΟΥΡΗΣ               ΣΤΑΜΑΤΗΣ        1          0          1
11   ΚΟΥΤΣΟΚΕΡΑΣ          ΓΙΑΝΝΗΣ             1         0          1
12   ΝΑΣΤΟΥΛΗΣ               ΚΩΣΤΑΣ              1         0          1
13   ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ                   ΓΙΩΡΓΟΣ             1        1           2
14   ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ         ΠΑΝΟΣ               1        1            2
15   ΖΕΒΟΛΗΣ                    ΔΗΜΗΤΡΗΣ        1        1           2

Ανδρες=15, Γυν=6==> 21 15 6 21

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Καλοκαίρι 1966 : "Ένα παγωτό χωνάκι"...

Ήταν καλοκαίρι του 1966 .
Μόλις είχαμε τελειώσει την Γ' Γυμνασίου , είχαμε δώσει και εισαγωγικές εξετάσεις για την Α' Λυκείου ! ( όπως και πριν 3 χρόνια για την Α' Γυμνασίου ), όταν η  Γιοβάννα ερμήνευε το τραγούδι "Ο Παγωτατζής" σε μουσική Σπήλιου Μεντή και ποίηση Γιάννη Ρίτσου στην εκπομπή "Γαλάζιο Φως" της Σοβιετικής Τηλεόρασης .


Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Καλοκαιρινή συνάντηση αποφοίτων ΣΤ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ , Τάξεις 1968 & 1969.

Με την ευκαιρία της άφιξης του συμμαθητή μας Πάνου Αδαμόπουλου (1968) και της γυναίκας του Σύλβιας από τη Νέα Υόρκη , για ολιγοήμερες διακοπές στην Ελλάδα , συναντηθήκαμε σε γνωστή ταβέρνα στο Π.Φάληρο.
Εξαιρετικά συγκινητική η χθεσινή βραδιά (11/7), φορτισμένη με αναμνήσεις από το Γυμνάσιο και όχι μόνο..
Νάστε πάντα καλά Πάνο και Σύλβια, να μας έρχεστε και να ανταμώνουμε !

Γιώργος Πισιμίσης.




Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Με αφορμή τη συναυλία του Βαγγέλη Μπουντούνη στο Μουσείο Μπενάκη.


Με αφορμή τη συναυλία
του Βαγγέλη Μπουντούνη στο Μουσείο Μπενάκη
ή
Αδειάζοντας –άσπρο πάτο- τις κύλικες τής ΜΟΥΣΙΚΗΣ, με συντροφιά τον Βαγγέλη Μπουντούνη, τη γλυκειά του Μάρω και τον Κωνσταντίνο και τη Λυδία, δηλαδή τους πασίγνωστους String Demons.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

            Γράφω χωρίς να νοιώθω τη στιγμή εκείνη τι... γράφω. Δεν γράφω βουτώντας την πέννα μου στο γαλάζιο μελάνι της λογικής. Τουναντίον γράφω βουτώντας την πέννα μου στο άλικο αίμα, που έχω στα τρίσβαθα της καρδιάς μου. Όπως θα ‘λεγε ο Οδυσσέας Ελύτης, οι σκέψεις μου οργανώνονται γύρω από πυρήνες που προεξέχουν και συγκρατούν γερό το κείμενο σαν σύνολο. Οι πυρήνες αυτοί είναι φραστικές μονάδες αυτοδύναμης ακτινοβολίας. Είναι όπως λέει η αξιολάτρευτη φίλη Αντωνία Ζεβόλη, για την κριτική μου στην «Φαμέγια» της, «πολύτιμα πετραδάκια-διαμαντάκια, ρουμπίνια, αμέθυστοι και μαργαριτάρια -που κεντούν τα αυτιά μας με μελωδικούς ήχους». Έτσι ο συνδυασμός της βαθειάς ψυχικής έκφρασης, συμπίπτει με τη νοητική καταγραφή. Τόσο, που δεν ξέρω τελικά, αν η γοητεία προέρχεται από αυτό που φωτίζει η λογική ή από αυτό που προβάλλει η καρδιά προς τα έξω.
            Γιατί μ’ αυτά τα «νεραϊδοκέντητα τρίχαπτα» που στολίζω εδώ κι εκεί το γραπτό μου, φανερώνω ότι πρόκειται για ρήσεις, όπου τα μέταλλα της γλώσσας και οι εικόνες των ματιών συγχωνεύονται και η διατύπωση στο τέλος δείχνει τη διέγερση ενός κόσμου γεμάτου αλήθεια, όνειρο και φαντασία. Αρκεί, όποιος διαβάζει τα κομμάτια αυτά, να αφήνει ξαλύσωτη τη φαντασία του ν’ αργοκυλάει σαν το δροσερό νερό, που στέλνει το μαγγάνι στον καταπότη του χωραφιού του ιδρωτοποτισμένου απ’ τον αγώνα τού χεριοροζιασμένου ξωμάχου, που παλεύει με τη γη σε μια ημερονύχτια ασταμάτητη πιλάλα, όπως έκανε έξω απ’ την Τρίπολη ο σ’ χωρεμένος ο παππούλης μου, ο Ντίνος Δημητρακόπουλος ή «Κόσυβας», όταν ξενύχταγε ποτίζοντας ή σκαλίζοντας όλη τη νύχτα το δικό του χωράφι και κίναγε να πάει για το μεροδούλι, να δουλέψει στα ξένα χωράφια πριν το ηλιοφίλημα στης ροδαυγής την πάχνα. Και όπως γράφει ο Γεράσιμος Μηλιαρέσης, δάσκαλος του φίλου Βαγγέλη Μπουντούνη, χρησιμοποιώ ανάκατα λέξεις της καθαρεύουσας και της δημοτικής όχι από άγνοια, αλλά γιατί οι συγκεκριμένες λέξεις μου φαίνονται μουσικότερες. Είναι λέξεις ηχητικά ανεπανάληπτες και ο ήχος είναι ο κύριος φορέας του συναισθήματος. Άλλωστε και ο διαπρεπής Αγγλοϊρακινός συγγραφέας Τζιμ Αλ-Καλίλι, καθηγητής κβαντικής Φυσικής λέει: Το γράψιμο είναι όπως η γλυπτική: Ξεκινάς από μια «αδρή» ιδέα και στη συνέχεια την επεξεργάζεσαι σμιλεύοντας λεπτομέρειες.

ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

            Με δισταγμό θα’ λεγα άρχισα να βαθυστοχάζομαι όταν ξεκίνησα ν’ ανακατεύω τις σκέψεις μου για τη συναυλία του Βαγγέλη Μπουντούνη. Όταν έχοντας επιστρέψει «οίκαδε» κατά τη χρυσή διδασκαλία του Κώστα Γιαννημάρα, ρωτούσα τον εαυτό μου αν χρειαζόταν να προχωρήσω «περαιτέρω». Όμως μέσα στην ησυχία τής καλοκαιριάτικης νύχτας αισθάνθηκα ν’ ακούω φιλικές φωνές, του Ζησιμόπουλου, του Δασκαλόπουλου, του Βικέντιου, του Διονέλη, του Ζεβόλη, του Χατζίρη, του Καρασούλου, του Πισιμίση, του Κουσουρή και άλλων, που με παρότρυναν με ζέση κι επιμονή: «Γράψε δυό λόγια για τη βραδυά στο Μουσείο Μπενάκη». Κι αμέσως άδραξα χαρτί και μολύβι –«λάπτο», πως το λέτε εκείνο το πράγμα με τα πολλά κουμπιά, δεν έχω!!!!- και άρχισα να ζωγραφίζω στο χαρτί το αίσθημα της καρδιάς μου και να το στολίζω με τα μουσικά ακούσματα της συναυλίας.
            Ξέρετε ότι είμαι ένας απλός... βοσκός, στις αιγοπροβατοβόσκητες ραχούλες και βαρυανηφοριές πάνω απ’ τη λίμνη Τάκα κοντά στην Τρίπολη. Και σ’ απάνω στη ραχούλα που βόσκω τα πρόβατα, μουσικά μου ακούσματα είναι ο ήχος απ’ το σουραύλι μου, το θιαμπόλι που λεν οι Κρητικοί βοσκοί πάνω στις σκολιές γιδοστράτες στα ουρανεβασμένα Μαράλια και το μεταλλικό τραγούδι απ’ τα αργόηχα τροκάνια που έχουν στο λαιμό τους τα πολυβοστρυχοπλουμισμένα πρόβατα μου. Τώρα μεταξύ μας, αν κι εσείς θελήσετε να ζήσετε την ίδια ατμόσφαιρα, ακούστε θεϊκή ποιμενική μελωδία στην Τρίτη πράξη του «Τριστάνος και Ιζόλδη» με την ελληνική φύση και τη νοσταλγική μελωδία της φλογέρας του βοσκού.
            Ψες το βράδυ όμως κυριολεκτικά «άλλαξα»!! Έβγαλα τα χιλιοκαρφωμένα στο πέλμα γουρνοτσάρουχα και τη χιλιομυριοτριγωνοκομμένη και ραμμένη φουστανέλλα, ντύθηκα σαν «2017», ροβόλησα αγάλι-αγάλι την Πειραιώς μέχρι το 138, έδεσα το μουλάρι στο... parking και μπήκα στο Μουσείο. Βρέθηκα σ’ ένα περιβάλλον πραγματικά πολιτισμένο. Πουθενά... βλαχιά! Όλα κυριολεκτικά έλαμπαν. Σταμπάρισα κι ένα πολυέλαιο γεμάτο φως-led θα ήταν οι λάμπες του- και σκέφθηκα να τον ζητήσω φεύγοντας να τον πάρω... στη στάνη. Ο κόσμος καλοντυμένος, καλοχτενισμένος, έτοιμος να τιμήσει τον Βαγγέλη τον συμμαθητή μας. Μας τοποθέτησαν σε βελούδινα καθίσματα τον ένα δίπλα στον άλλον, τον ένα πίσω από τον άλλον, όπως βάζω εγώ τα πρόβατα για κούρεμα και περιμέναμε ν’ αρχίσει η βραδυά. Κι εγώ με ανυπομονησία περίμενα ν’ αρχίσει η βραδυά, που η αναμονή της μου φάνηκε... «αιώνας». Έτοιμος ήμουν κάποια στιγμή να «σουρίξω κλέφτικα» για να αρχίσει, αλλά δεν πρόλαβα. Χαμήλωσε ξαφνικά το φως -βλάβη της ΔΕΗ θα ‘ταν- και νάαααα το σκοτάδι. Τελικά δεν ήταν βλάβη. Κάποιος κατέβασε τον διακόπτη όπως κάνουν στα θέατρα, η σκηνή σκοτείνιασε, σύντομα τα φώτα άναψαν πάλι και η βραδυά άρχισε. Πρώτη ανέβηκε στη σκηνή η κυρία Ρωξάνη Τσιμπιροπούλου, πρόεδρος του σωματείου Φίλοι του Μουσείου Μπενάκη. Αυτοί οι φίλοι που εδώ και 60 χρόνια –αυτά τα 60 χρόνια γιορτάζαμε όλοι- αγωνίζονται «τον αγώνα τον καλό κ’αγαθό» για να λειτουργεί σωστά το Μουσείο Μπενάκη και να επιτυγχάνει τους αμέτρητους στόχους του. Ακολούθησε χαιρετισμός του Άγγελου Δεληβορριά, Ακαδημαϊκού και μέλους της Διοικούσας Επιτροπής του Μουσείου. Ο κύριος Δεληβορριάς με λόγο μεστό και πλήρη, μας έδωσε όλες τις λεπτομέρειες των αγώνων του Μπενάκη και της οικογένειάς του για το Μουσείο και τους σκοπούς του. Και στο τέλος έγινε απονομή αναμνηστικών στους παλαιούς προέδρους του Σωματείου. Το θερμό μας χειροκρότημα ήρθε σαν επιστέγασμα της αγάπης μας για τα μέλη του Σωματείου Φίλων Μουσείου Μπενάκη. Και το πρώτο μέρος της εκδήλωσης τελείωσε. Υπήρξε για λίγο αναμονή μέχρι να αρχίσει η σπουδαία συναυλία του Βαγγέλη Μπουντούνη του συμμαθητή μας.
            Αλλά φοβάμαι ότι αυτή η αναμονή «θα σας φάει» κι εσάς, γιατί εγώ δεν περιγράφω τίποτα αν δεν δω «το χρώμα του χρήματος». Και ο φίλος ο Βαγγέλης, ο συμμαθητής μου, φωνάζει σαν τον χαρισματικό Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!». Δεν σέβεται ούτε τα γκρίζα μου μαλλιά ούτε τη διαφορά της... ηλικίας μας! Κι εγώ λοιπόν δεν γράφω τίποτα για τη συναυλία του! Αναμείνατε στα ακουστικά σας! Και καλή σας νύχτα, ουφ πια!
            Πρωί Τρίτης και 13! Με τον Βαγγέλη τα βρήκαμε στο... χρηματικό, -σεβάστηκε την... ηλικία μου- κι έτσι αποφάσισα να σας γράψω... δυο λόγια για τη συναυλία του- δυο λόγια έτσι; Και πολλά του είναι του... άχρηστου! Τίποτα παραπάνω!!! ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ!
Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ
            Η συναυλία της βραδυάς άρχισε. Άρχισε αυτό που τελικά αποτέλεσε πραγματικά ένα εκτυφλωτικό μουσικό συμβάν, που ήρθε να δώσει μια ιδιαίτερη χρυσολαμπυρίζουσα λάμψη στη χθεσινή καλοκαιριάτικη μουσική Αθηναϊκή βραδυά. Γιατί όλοι έλαμπαν! Και ο Βαγγέλης Μπουντούνης και η γλυκειά του Μάρω Ραζή και τα παιδιά τους ο Κωσταντίνος και η Λυδία, δηλαδή οι απίθανοι String Demons. Έλαμψε όλη η οικογένεια. Και μου θύμισε την περίφημη ελληνική ταινία με την πασίγνωστη ατάκα του πολυτάλαντου Ντίνου Ηλιόπουλου «Είμαστε μια ωραία οικογένεια»! Και με πλημμύρισε ένα ιδιαίτερο συναίσθημα συμμαθητικής αγάπης για την οικογένεια Μπουντούνη που τόσο λατρεύω. Και αισθάνθηκα το Μπενάκειο αυτό μουσικό προσκύνημα να με πλημμυρίζει με της λαχτάρας τ’ αναγάλλιασμα και το ξεχωριστό εκείνο ρίγος που είχα αισθανθεί όταν στις 9 Αυγούστου 1961, πριν από 56 ολόκληρα χρόνια και σε ηλικία μόλις 11 ετών, είχα φθάσει προσκυνητής στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, για ν’ ακούσω την απ’ τα ουράνια ψηλά θεοευλογημένη μελίρρυτη φωνή της Μαρίας Κάλλας, στη «Μήδεια» του Κερουμπίνι!!!
            Αλλά ας αφήσουμε την Επίδαυρο του 1961.
            Ας επιστρέψουμε στην Αθήνα του 2017. Θα προσπαθήσω, σας το υπόσχομαι, «ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ- ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ- ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ», όπως έκανα τελευταία και με τη «ΦΑΜΕΓΙΑ» της φίλτατης Τόνιας Ζεβόλη. Γιατί ποτέ δεν γράφω τα κείμενα μου εγκεφαλικά. Σκάβω με το υνί του συναισθήματος το χωράφι της καθημερινότητας και βγάζω τα λόγια μου βυθίζοντας την πέννα μου στα άδυτα της ψυχής μου, σε μια ισορροπία ονείρου και αλήθειας. Θέλω λοιπόν να σας «μεθύσω» με τα συναισθήματα που πλημμύρισαν τις μουσικές κύλικες της ψυχής μου πριν δέκα ώρες στη συναυλία του Βαγγέλη Μπουντούνη.


Ήχος των ήχων θησαυρός,
κιθάρα αρχαία κρήνη,
δροσοσταλάζει ο γλυκασμός,
μέλπει η ευφροσύνη.
Γεράσιμος Μηλιαρέσης

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Ραντεβού τον Σεπτέμβη !

Από την σημερινή (καθιερωμένη πλέον) εβδομαδιαία συνάντηση της Δευτέρας στους "λαμπίκους".
Η επόμενη τον Σεπτέμβρη. 
Καλό καλοκαίρι σε όλους.
Dikeopolis Sokratis
(πηγή fb)



Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Σάββατο 7 Οκτώβρη 2017 : H τακτική φθινοπωρινή μας συνάντηση. ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ !

Για ένατη συνεχή* χρονιά  θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη φθινοπωριάτικη συνάντηση της Τάξης μας.
Θα γίνει το Σάββατο 7 Οκτώβρη 2017 !
Λεπτομέρειες για τη συνάντηση  θα ανακοινωθούν  έγκαιρα από το blog μας.
Προσκαλούνται λοιπόν όλοι οι συμμαθητές μας καθώς και οι απόφοιτοι της τάξης του 1968 και να προγραμματίσουν  τις όποιες υποχρεώσεις των, ώστε να μη λείψουν από την συνάντησή μας.
Θα περιμένουμε όχι μόνο τους συμμαθητές μας που μένουν  κοντά στην Αθήνα  αλλά και τους υπόλοιπους,  εντός και εκτός Ελλάδος.

* Το 2016  για οργανωτικούς λόγους , δεν πραγματοποιήθηκε η 8η συνάντησή μας.


2011 : Στιγμιότυπο από την συνάντησή μας , εκείνη τη χρονιά, σε εξοχική κατοικία συμμαθητή μας .