ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Σάββατο 7 Οκτώβρη 2017 στις 8.30 μ.μ : H τακτική φθινοπωρινή συνάντηση της Τάξης μας, στη ψησταριά “Η Ωραία Ρούμελη”, επί της οδού Θράκης 1 & Αιγαίου στη Νέα Σμύρνη ! Προσκαλούνται όλοι οι συμμαθητές μας , απόφοιτοι της Τάξης του 1969 , με τις γυναίκες των, καθώς και οι απόφοιτοι της Τάξης του 1968.

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2017 στις 8.30 μ.μ : Η φετινή φθινοπωρινή μας συνάντηση !



Για ένατη στη σειρά χρονιά - θα πραγματοποιηθεί και φέτος η φθινοπωριάτικη συνάντηση της Τάξης μας.
Θα γίνει το Σάββατο 7 Οκτώβρη 2017  στη ψησταριά “Η Ρούμελη”   του Σπύρου στην Νέα Σμύρνη.
Προσκαλούνται λοιπόν όλοι οι συμμαθητές μας , απόφοιτοι της τάξης του 1969 , με τις γυναίκες των, καθώς και οι απόφοιτοι της τάξης του 1968 από τις 8.30 το βράδυ, στη Ψησταριά επί της οδού Θράκης 1 & Αιγαίου στη Νέα Σμύρνη  τηλ 2109341748
Να μη λείψει κανείς, γιατί – όπως και κάθε χρόνο - θα πάρουμε παρουσίες!
Δηλώστε έγκαιρα συμμετοχή στους : Σπύρο Γεωργάτσο  6982528269 & Αποστόλη Χατζίρη 6945490712

ΥΓ Το πλούσιο μενού του καταστήματος - με δωρεάν κρασί και αναψυκτικά/σόδα - σε οικονομική τιμή !
   
Στιγμιότυπο από την 6η συνάντησή μας, στην ίδια Ψησταριά (18-10 2014).

Προσοχή μη μπερδευτείτε και πάτε στη ...Ρούμελη!
Είπαμε ψησταριά " Η ωραία Ρούμελη" .

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Σήμερα γιορτάζει ο Σταύρος!


στους  συμμαθητές  μας
ΚΑΚΑΒΟΓΙΑΝΝΗ & ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ 

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Σάββατο 7 Οκτώβρη : Η τακτική φθινοπωριάτικη συνάντησή μας ! Να μη λήψει κανείς!

Η φετινή τακτική φθινοπωρινή συνάντηση των αποφοίτων της Τάξης μας (1969) , θα γίνει το Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2017
Σύντομα θα ανακοινωθεί ο τόπος και η ώρα συνάντησής μας.
Μέχρι τότε, ας θυμηθούμε την τελευταία μας συνάντηση (2015)  μέσα από 3 φωτογραφικά στιγμιότυπα (Το 2016 - ως γνωστόν - δεν καταφέραμε τελικά να συναντηθούμε).





Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Γιορτάζει ο Αλέξανδρος !

στο συμμαθητή μας
ΠΟΛΥΔΩΡOY.

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

40 ήμερο μνημόσυνο Θανάση Μπέμπη.

ΑΓΙΕΣ ΘΥΜΗΣΕΣ
ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΜΠΕΜΠΗ ΚΑΙ
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΝΑΓΑΚΗ


      Είχα μια βολά ένα φίλο. Ήταν φίλος του πατέρα μου, αλλά περσότερο τον ένοιωθα φίλο δικό μου, αν και είχαμε διαφορά στην ηλικία 50 ολόκληρα χρόνια. Έφυγε απ’τη ζωή το 1964 όταν εγώ ήμουν μόλις 14 χρόνων. Αλλά από τότε εμείς τα λέμε καθημερινά, δεν έκοψε ο χάροντας τη φιλία μας με το δρεπάνι του. Τα λέμε όπως τότε που με πύρωνε-καρδιά, ψυχή-με τις φωτιές που άσβεστες κρατούσε σ’όλη του τη ζωή. Ήταν γέννημα-θρέμμα της αντροξεθρέφτρας γης της Σπάρτης, από κει πού ‘ναι κι ο φίλος μου ο Χρόνης. Είχε γεννηθεί στα Λεβέτσοβα, τις Κροκεές, όπως ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Και ήταν ένας απέθατος Σπαρτιάτης, όπως όλοι οι Δωριείς της Λακωνικής γης. <<Είχε το μέλι στη μιλιά και στη γλώσσα του τ΄ατσάλι>>. Και δε χόρταινες να τον ακούς να μιλάει με τις ώρες. Μίλαγε για πατρίδα, ελευθερία, δημοκρατία, ηθική, φιλοσοφία, ντομπροσύνη, καλοσύνη, γενναιότητα, υπομονή, περηφάνεια και όλες τις αρετές που χαρακτηρίζουν τον αληθινό Έλληνα.Και ήταν πραγματικά ένας ΕΛΛΗΝΑΣ!!!

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

16/8/2017 Νυμφασία Αρκαδίας : Ομιλία του καθηγητή μας Φιλόλογου κ.Κώστα Γιαννημάρα.

Με το επίκαιρο και διαχρονικό θέμα « Μετανάστευση – ξενιτειά , άλλοτε και τώρα» δόθηκε μια ακόμα πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία , χθες βράδυ – όπως κάθε χρόνο,τέτοια μέρα -  στο κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο Νυμφασιωτών (Βυτίνα –Αρκαδίας) από τον καθηγητή μας,στο ΣΤ Γυμνάσιο Αθηνών, Κώστα Γιαννημάρα.
Στην αρχή της ομιλίας του τόνισε ότι « Στις ημέρες μας το πρόσωπο της γης φαίνεται ταραγμένο. Τα ακραία φυσικά φαινόμενα συναγωνίζεται ένα παγκόσμιο κοινωνικό φαινόμενο με επίκεντρο την Ευρώπη και όχι μόνο και που είναι η βίαιη μετακίνηση λαών προβληματισμένων, φοβισμένων, ταλαιπωρημένων…»
Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους και δύο μαθητές του - από το ΣΤ Γυμνάσιο Αθηνών - οι : Παρασκευάς Γιαννημάρας (1968) και Γιώργος Πισιμίσης (1969).

ΥΓ. Πολύ σύντομα θα αναρτήσουμε το πλήρες κείμενο της ομιλίας.



Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Αθήνα, 15 Αυγούστου 2017 Ο Κώστας Γιαννημάρας με το γλυκύρρυτο λόγο του δωρίζει απλόχερα ήθος «τοις πάσι».

5-2-2017 Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ δακρυσμένος απ’την προσφώνηση του συμμαθητή μας Ηλία Γιαννιά.

              Τους ζηλεύω! Ναι, σας λέω, τους ζηλεύω! Ζηλεύω όλους αυτούς τους τυχερούς κατοίκους της Νυμφασίας, κοντά στη Βυτίνα της Αρκαδίας μας, γιατί αύριο θα εισπνέουν το καθαρό, δροσερό αεράκι απ’το ελατοσκεπασμένο Μαίναλο και θα ακούν τη θεόσταλτη μουσική που θα κινείται σαν απαλοχάδι στην ατμόσφαιρα, καθώς θα τους στέλνει ο τραγόμορφος Πάνας τις μελίρρυτες νότες απ’ τον λιονταροηρεμήστρη αυλό του.
                Αλλά πιο πολύ τους ζηλεύω, γιατί θα έχουν την ευκαιρία, τη χαρά και τη δυνατότητα να είναι μέλη του τυχερού αυτού πλήθους, που με μια θεόσταλτη πρόσκληση στο χέρι θα σπεύσει να ακούσει τη στοχαστικότατη κι επικοδομητική διάλεξη του σπουδαίου μας δάσκαλου του Κώστα Γιαννημάρα. Το θέμα του είναι μια άσβεστος λυχνία που κρατά τη φλόγα της αναμμένη εδώ και χιλιάδες χρόνια καθώς τις τύχες των αλλοδαπών, μεταναστών και προσφύγων ξεκίνησε να περιγράφει «ο τα πάντα βλέπων» τυφλός Όμηρος με την Ιλιάδα του, συνέχισαν οι Έλληνες τραγικοί με τα αθάνατα έργα τους όπως «Τρωάδες» και άλλα, τη σκυτάλη πήραν στη συνέχεια τόσοι και τόσοι άλλοι, για να φθάσουμε στη σημερινή γεωσείστικη τραγωδία των προσφύγων που τραντάζει την καθημερινότητα πολλών κρατών πάνω στον πλανήτη μας.