ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

Σήμερα γιορτάζουν : Άγγελος & Μιχάλης !



στους εορτάζοντες  συμμαθητές  μας
ΑΓΓΕΛΟ ΙΑΚΩΒΟΥ, ΑΓΓΕΛΟ ΚΙΤΡΙΝΑΚΗ & ΜΙΧΑΛΗ ΣΙΑΦΑ

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

«Της Ιθάκης το ωραίο ταξίδι… (σε 3 πράξεις)»


         Μια πολυμορφική παράσταση του  Γιώργου Λουτσέτη , συνεργάτη του αξέχαστου συμμαθητή μας Μανόλη Πουλή, στην οποία συνομιλούν η μουσική με τις εικόνες,μέσα από αφορμές που δίνουν τρεις στίχοι από την “Ιθάκη” του Κωνσταντίνου Καβάφη.


Πράξη 1η: "Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη"
  Πράξη 2η: "Γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις"
  Πράξη 3η: "Πάντα στο νου σου να ‘χεις την Ιθάκη"

"Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νά ' ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις."

Κ. Π. Καβάφης


            Έπαιξε ο αγαπημένος μας Χάρης Αργυρόπουλος (επίσης συνεργάτης του Μανόλη).
      Πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα  παράσταση, με την Ελισάβετ Βερούλη εξαιρετική στο τραγούδι.
        Η παράσταση δόθηκε το βράδυ του Σαββάτου 4 Νοεμβρίου στο θέατρο ΑΛΚΥΟΝΙΣ στην Αθήνα και παρευρέθηκαν συμμαθητές μας





Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2017

01-10-2017 Από τη βραδυά των Αρκάδων στη Δάφνη , που τιμήθηκε η μνήμη του συμμαθητή μας Γιάννη Πισιμίση (1967).

Του Ηλία Παναγιώτη Γιαννιά (Μπαλκανά) από το χωριό Ζέλι.


            Στην εορταστική συγκέντρωση των Αρκάδων της Δάφνης (1/10/2017), σαν αληθινοί Αρκάδες, τιμήσαμε το γιατρό Παναγιώτη Τσινώνη απ’του Σκορτσινού. Ο γιατρός Τσινώνης- να ‘ναι καλά και να τα χιλιάσει- πρόσφερε τόσα πολλά σαν Ασκληπιάδης σε μικρούς και μεγάλους της Δάφνης μας, που χρειάστηκαν τις ολόχρυσες, ανεκτίμητες ιατρικές του γνώσεις. Και η πλακέτα που του προσφέρθηκε ήταν το ελάχιστο δώρο ευγνωμοσύνης μας. Αλλά και σαν αληθινοί Αρκάδες τιμήσαμε και τη μνήμη του αρχιτέκτονα- μηχανικού Γιάννη Πισιμίση, με μεγάλη προσφορά στη Δάφνη. Από τα βάθη των αιώνων οι πρόγονοί μας- οι Αρχαίοι Έλληνες- τιμούσαν τους νεκρούς τους. Ο τραγικός Ευρυπίδης στις Φοίνισσες γράφει: «Τοις γαρ θανούσι χρη των ου τεθνηκότα τιμάς διδόναι». Δηλαδή: «Αυτός που βρίσκεται στη ζωή πρέπει να τιμά τους νεκρούς του». Γι’αυτό κι εμείς, επειδή «Έλληνες αεί εσμέν», τιμήσαμε τη μνήμη του συμμαθητή μου στο ΣΤ’ Γυμνάσιο Αθηνών Γιάννη Πισιμίση. Ο Γιάννης Πισιμίσης, όπως λέει ο Μοραϊτης ποιητής:

«Ανώδυνα, ανεπαίσχυντα και ειρηνικά
πέρασε ξάφνου απ’ τη μια ζωή στην άλλη
από τα εγκόσμια τα θολά και πληχτικά
στων ουρανών το πάμφωτο ακρογιάλι».

Ο Γιάννης Πισιμίσης είχε Γορτυνιακή καταγωγή από τον Κοκορά και την ηρωική, απέθατη Ζάτουνα. Σε όλη τη ζωή του ξεχείλιζε από καλοσύνη και «ΑΝΘΡΩΠΙΑ», παλεύοντας καθημερινά τον αγώνα τον καλό καγαθό, «για μια ανθρωπότητα λιγότερο απάνθρωπη», όπως μου έγραψε κάποτε στην αφιέρωση σε ένα βιβλίο του ο φίλος Αντώνης Σαμαράκης. Ο Γιάννης Πισιμίσης πρόσφερε τα μέγιστα σε όλη τη ζωή του και κύρια χάρισε μαργαριτάρια απ΄το γιορντάνι της παιδείας σε όλη τη νεολαία. Φώτιζε με τις επαγγελματικές του ενασχολίσεις στο Υπουργείο Παιδείας, τις γνώσεις που έπρεπε να πάρουν τα παιδιά στα σχολεία, αλλά ήταν και ο τρισμέγιστος αειφανής φωτοδότης φάρος, που φώτιζε στη γειτονιά μας και κάθε σκαλοπάτι της εξωσχολικής παιδείας.  Γιατί όπως είχε πει ο Μάνος Χατζηδάκις: «Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας είναι η παιδεία». Και όπως έλεγε και ο σοφός Παπανούτσος «Πρέπει να μένουμε λεύτεροι από ταπεινές φροντίδες και να αφοσιωνόμαστε στην καλλιέργεια του πνεύματος και του ήθους, φθάνοντας στην κατάκτηση ενός πιο υψηλού, πιό Ανθρώπινου ύφους ζωής». Πρέπει να λατρέψουμε και να καλλιεργήσουμε τον εθνικό μας πολιτισμό, που υπάρχει κάτω απ’τον ουρανό μας, από τότε που πρωτακούστηκε η Ελληνική λαλιά σε τούτο τον αγαπημένο βράχο του Αιγαίου, απ’τα ωγύγια βάθη των αιώνων έως σήμερα. Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι κάτι χωριστό απ’το χώμα που ήπιε το αίμα του. Και ιδιαίτερα στις μέρες μας, που τα πάντα κλονίζονται σε ολόκληρο τον πλανήτη, θα πρέπει τα έθιμα του λαού μας να είναι η δυνατή θρυαλλίδα που θα ξαναφουντώνει τις θύμισες φίλων και συγγενών (όπως ο αλησμόνητος Γιάννης Πισιμίσης) και προγόνων γενικά. Πρέπει η εθνική μας συνείδηση να μη στέκει ναρκωμένη. Γιατί όπως έγραφε και ο συμπατριώτης μας –Αρκάς από τη Βυτίνα- σπουδαίος ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος: Ήθη, έθιμα και γλώσσα είναι τα στηρίγματα που διατηρούν και εδραιώνουν την ιστορική συνέχεια και την ιδιαιτερότητα του Ελληνικού Έθνους». Γι’αυτόν τον ιερό σκοπό έπαιρνε και ο Γιάννης Πισιμίσης το πνευματικό προζύμι και έπλαθε και πρόσφερε παντού τις λαμπρές του γνώσεις.

Ακλουθώντας λοιπόν κι εμείς αυτά τα χιλιομυριοαργυροχρυσαφοποίκιλτα έθιμά μας και γεμάτοι θύμισες απ’τις Παναρκαδικές γιορτές μας- όπως το Πανηγύρι της Επισκοπής στην Τεγέα τον Δεκαπενταύγουστο- που καλούν σε σύναξη τους Αρκάδες για να προσφέρουν τη χρυσόλαμπρη και καλλιτεχνική ανάταση και την αλληλογνωρισμιά- οργανώσαμε την Κυριακή το απόγευμα αυτή την τιμητική εκδήλωση με την παρουσία Αρκάδων Δάφνης, Υμηττού, Ηλιούπολης και Παπαραίων, με τρία χορευτικά συγκροτήματα, που μας μετέφεραν με τη λεβεντιά τους στα διάσελα και τις καμπυλόγραμμες βουνοκορφές της ΑΡΚΑΔΙΑΣ μας. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε τι γράφει ο τυφλός –αλλά τα πάντα βλέπων- Όμηρος. Γιατί βέβαια «έβλεπε τα πάντα» ο Όμηρος! Και όπως γράφει ο Βασίλης Ρώτας:

Αν ήταν ο Όμηρος στραβός
τότε είναι η ποίηση στραβή
μ’ αν είναι η ποίηση στραβή
τότε ποιος βλέπει στη ζωή;

Ο  Όμηρος λοιπόν λέει ότι «οι μαρμαρυγές ποδών των χορευτών έδιναν συνεχώς σπίθες». Αυτές τις σπίθες της Αρκαδικής ψυχικής αντρειοσύνης έδιναν οι χορευτές πάνω στο πλακόστρωτο της εξέδρας της πλατείας και προκαλούσαν εγκελαδικές δονήσεις βροντοχτυπώντας τη γη με τα χιλιοκαρφωμένα στο πέλμα γουρνοτσάρουχα. Οι πατροπαράδοτες φορεσιές με χρωματισμούς σαν της λαθουρής κόττας λαμπίνιζαν στο ηλιόγερμα και οι λυγερόκορμες Αρκαδοπούλες στεφάνωναν τα ολόλαμπρα από Αρκαδική ομορφιά πρόσωπά τους με το μεταξωτό μαντήλι της ξανθιάς Νεράιδας της ανεμοξουριάς που τρέχει με τις γητειές της μέσα στο θρούμπι και τη ρίγανη, τα πολιτρίχια, τον κισσό και τα βάτα. Οι φουστανέλες προκάλεσαν στους Αρκάδες θεατές ρίγη συγκίνησης. Γιατί η φουστανέλα είναι «σύμβολο περηφάνειας και λεβεντιάς, φόβητρο για τους εχθρούς, στολίδι για τους γενναίους και στερνός, αχώριστος σύντροφος για τους ήρωες». Και όπως λέει ο Αχιλλέας Παράσχος: «Κλεφτόπουλα την έζωναν, λευκή ωσάν το χιόνι και γέροντες αρματολοί σαν μάνα την τιμούσαν». Οι φούρλες, απ’ τις μυριοχιλιοτριγωνοκομμένες και ραμμένες φουστανέλες σ’ έκαναν να βλέπεις και να μη χορταίνεις ή άλλοτε ένοιωθες να σε πιάνει αντράλα απ’ τις γρήγορες γυροβολιές κι αναζητούσες της Άρνης τ’ αθάνατο νερό να ξεδιψάσεις και να συνέλθεις. Οι αντιλαμπές απ΄τα γυαλισμένα σελάχια έδιναν πλέριο φως στη νυχτωμένη πλατεία. Εκεί που ο Δημήτρης Γιαννακούρας, πρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου Αρκάδων Δάφνης-Υμηττού, εμπεριστατωμένα μας εξηγούσε, πριν το κάθε τραγούδι, την ιστορία του και τον συμβολισμό του. Τα τραγούδια αυτά τα χαρακτηρίζει η δύναμη της φαντασίας στην περιγραφή και η τόλμη στην έκφραση και στη δημιουργία παραστατικών εικόνων. Το ηρωικό πνεύμα που τα διαπνέει μεγαλώνει την γοητεία τους, καθώς το πρωτογενές υλικό τους, που ξεκινά απ΄τα βάθη των αιώνων της ιστορίας μας, τα φέρνει μέχρι τις μέρες μας μέσα στην αχλύ του μύθου.

Και με τα λόγια απ΄αυτά τα αιωνόβια – σαν τα πλατάνια και τις αγριελιές – δημοτικά μας τραγούδια (με τα ολοφωτολαμπυρίζοντα πεντάγραμμα) γεμίσαμε για δυο ώρες τις κύλικες της Αρκαδικής περήφανης ψυχής μας και μεθύσαμε με το αθάνατο κρασί του ’21, όπως λέει ο ποιητής. Γιατί πάντοτε –όπως γράφει και ο Νικηφόρος Βρεττάκος – «το δημοτικό τραγούδι εκφράζει την καθαρότητα και την ευρύτητα των εσωτερικών διαστάσεων του ανθρώπου». Γιατί διαθέτει στους στίχους του λέξεις απ΄το λαϊκό γλωσσικό θησαυροφυλάκιο και κυρίως σύνθετες λέξεις που δίνουν τελικά ένα θαυμάσιο ηχητικό τρίχαπτο και αναγορεύουν τον αγράμματο λαϊκό τεχνίτη του δημοτικού τραγουδιού σε έναν ογκόλιθο – στα Ιμαλάια ανεβασμένο – έτοιμο για Νόμπελ άξιο ποιητή. Γιατί οι παρομοιώσεις, οι εικόνες, οι παραβολές, οι γνώσεις στα δημοτικά τραγούδια, ξεπετάγονται στα τρισμεσούρανα απ΄τις ηφαιστειοεγκελαδικές εκρήξεις μιας λαϊκής ψυχικής αναγκαιότητας και είναι μια πύρινη λάβα και όχι μια ισχνή, αχνή φιλολογία. Είναι φοβερό το φαινόμενο αυτής της ψυχοκαλλιτεχνικής αυτονομίας, που ανεβαίνει ένα-ένα τα σκαλοπάτια της γλωσσικής πληρότητας δίνοντας τον τελικό λόγο από ένα λαϊκό στιχουργό, που χωρίς να έχει διδαχθεί από κανέναν, ξέρει περισσότερα από ένα σύγχρονο μεγάλο Νομπελίστα εκφραστή της ποιητικής τέχνης. Γιατί ο καλλιτεχνικός ιδανισμός είναι η φυσική έκφραση των φλογερών και μάλιστα των θετικών βιωμάτων της εσωτερικότητας του λαϊκού στιχουργού, όπως της θερμής αγάπης, της θαυμαστικής λατρείας, της λαχτάρας για λευτεριά, που ενοφθάλμισε στο στίχο του, καθώς είχε πλημμυρίσει σε μια λαϊκή ουσία δημιουργικής φανέρωσης με ανεξίτηλη σφραγίδα τη γνησιότητα.

Τα τραγούδια, στη μαγευτική βραδυά των Αρκάδων στη Δάφνη, απέδωσαν με τις μελίρρυτες φωνές τους η Νάντια Καραγιάννη, ο Διαμαντής Ρουμελιώτης και ο Νίκος Καραγιάννης. Χαρακτηριστική ήταν μια εύθυμη ταραχή που προκλήθηκε στους θεατές, όταν ο υπογράφων το κείμενο, τραγουδώντας με στεντόρεια Ζελιώτικη φωνή το αθάνατο τσάμικο:

«Η ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΑΙΝΑ»



Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Το έπος του 1940 - 1941 ....

...μέσα από χρωμολιθογραφίες των Γιώργου Γουναρόπουλου και Κώστα Γραμματόπουλου. 
Ήταν από τους πρώτους "πίνακες εθνικής σκοπιμότητος" που με πρωτοβουλία του καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Ι. Κεφαλληνού, φιλοτέχνησαν σπουδαστές της, επιλέχθηκαν από τον ίδιο τον Ι. Μεταξά και εγκρίθηκαν από το Υφυπουργείο Τύπου.

Από την έκθεση ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940 -1941 στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών (πλατεία Κλαυθμώνος) . Διάρκεια έκθεσης : 23 Οκτωβρίου - 12 Νοεμβρίου 2017.Συλλέκτες Νικήτας & Ευαγγελία Σταυρινάκη.



Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Σήμερα γιορτάζει ο Δημήτρης !



στους  εορτάζοντες συμμαθητές  μας

ΑΝΑΡΓΥΡΟΥ , ΑΡΓΥΡΟ , ΖΕΒΟΛΗ, 
ΜΗΤΡΟΚΩΣΤΑ 
 ΣΑΚΛΑΜΑΚΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Αρχαία Κόρινθος και Ίσθμια...

...πέντε πολύ καλοί μαθητές και μια άριστη μαθήτρια συνεχίζοντας τα μαθήματα βρεθήκαμε σήμερα λουκά του ευαγγελιστού βοήθειά μας στην αρχαία κόρινθο και τα ίσθμια σε διαολεμένη φόρμα ο δάσκαλος μας είπε και τι δεν είπε....σχεδόν όλα...νάμαστε καλά σύντομα θα ξαναπάμε !
σπύρος γεώ


Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Από την συνάντηση των τάξεων 1968 & 1969 στις 7/10/2017 - Μέρος 4ο.


Ο   ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΟΣ ΚΑΙ   ΤΟ ΤΕΡΑΣ


«Το χουνέρι του Αριστοφάνη» παιγμένο απ’τον θεοπάλαβο Ηλία Γιαννιά τη βραδυά για την κυρία Ξένου και τον φίλο Γιώργο Διονέλη.

            Ρε παλιοκαθήκια -που λέει και ο φίλος μας ο Γιώργος Διονέλης- γειά σας!!!
            Επειδή σεβαστήκατε την ηλικία μου και τα άσπρα μου μαλλιά προχθές το βράδυ που πήγαμε στη Ρούμελη! της ... Νέας Σμύρνης θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που ανεχθήκατε τις τρέλλες ενός ΕΙΚΟΣΑΧΡΟΝΟΥ παλαβού που βρέθηκε «ως εξ ουρανού» αναμετάξυ σας!
            Και πρώτον και καλλίτερον να ξέρουμε όλοι μας ότι τρία πράγματα αξίζουν στη ζωή:
Πρώτον η ΥΓΕΙΑ.         Δεύτερον η ΥΓΕΙΑ.       Και τρίτον η ΥΓΕΙΑ.
            Και δεύτερον και καλλιτερότερον ή «κάλλιστον» όπως λέει ο σοφός Κώστας Γιαννημάρας να σας πω πως αισθάνθηκα βγαίνοντας και κάνοντας τα πρώτα βήματα στο παλκοσένικο, στο γνωστό –πια- «Θέατρο Ρούμελη».
Είχα ψοφήσει στα γέλια κάτω από το... μουστάκι μου και σφιγγόμουν να μη... μαρτυρήσω την... ταυτότητά μου. Η αποθέωση ήρθε, όταν έβλεπα όλο το... φιλοθεάμον κοινό να βάζει το χέρι στην τσέπη, για να βγάλει και να μου δώσει ένα ευρώ. Δέχομαι και δίευρα! Μάλιστα ένας συμμαθητής μας, καλή του ώρα, λυπήθηκε την... κατάντια μου και μου «ενεχείρισε» ΠΕΝΤΑΕΥΡΩ!!! «οποία ΤΥΧΗ».
            Αλλά, ρε παιδιά (ΝΑΙ! ΓΙΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ! ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ), το πρόβλημά μου ήταν μεγάλο, όταν σαν πρωτάρα (συγνώμη, σαν πρωτάρης ήθελα να πω, αλλά σήμερα ψηφίζεται στη ΒΟΥΛΗ το γνωστό νομοσχέδιο κι εγώ είμαι στο ψάξιμο –αφού είμαι πάνω από 15 χρονών- και ψάχνω πού να με κατατάξω) λοιπόν σαν πρωτάρης πάνω στη σκηνή είχα τράκ μεγάλο, όταν έβλεπα τις γυναίκες σας να ανοίγουν τις τσάντες τους, να βγάζουν το πορτοφολάκι τους και με... αβρότητα, να μου δίνουν το ευρώ τους. Ήταν... Αριστοφανική αποθέωση. Κι αυτό το εισέπραξα απ’τις γυναίκες σας –να ‘ναι καλά- που τις ευχαριστώ και τις αγαπώ όλες με όλη την ΑΔΟΛΗ ΨΥΧΗ, που κάποιοι από εσάς την έχετε γνωρίσει καλλίτερα, γιατί με ξέρετε πιο καλά, όπως ο φίλος μου ο Αποστόλης Χατζίρης, ο φίλος μου ο Σταμάτης Κουσουρής και η φίλη μου η Τόνια Ζεβόλη.
            Το... χουνέρι λοιπόν του Ηλία- Αριστοφάνη συνεχιζόταν με τις τυπικές κυρίες και το ευρώ τους και φθάσαμε στην ατάκα που είπε άλλος πρωταγωνιστής του θιάσου σε άλλον δίπλα του «Δώσ’του, δώσ’του ένα ευρώ κι εσύ να πάει στην ευχή, να τον διώξουμε, να ηρεμήσουμε επιτέλους!


Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Από την συνάντηση των τάξεων 1968 & 1969 στις 7/10/2017 - Μέρος 3ο.

ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΙΜΗΤΙΚΗΣ ΠΛΑΚΕΤΑΣ 
ΣΤΗΝ Κα ΕΙΡΗΝΗ ΞΕΝΟΥ



Η προσφώνηση του συμμαθητή μας Γιώργου Πισιμίση είχε ως εξής :

Αγαπητές μου κυρίες & αγαπητοί μου συμμαθητές !
Στη σημερινή μας τακτική συνάντηση, εμείς οι απόφοιτοι των τάξεων 1968 & 1969 του ΣΤ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΡΡΕΝΩΝ ΑΘΗΝΩΝ τιμάμε ένα ξεχωριστό άνθρωπο , την εξαιρετική και αγαπητή μας καθηγήτρια των Γαλλικών.
Τιμάμε την κα ΕΙΡΗΝΗ ΞΕΝΟΥ που πάντα όμορφη , ευγενική, πρόσχαρη και με το χαμόγελο -  από τα μαθητικά μας θρανία μέχρι και σήμερα - δεν παραλείπει να τιμά με τη παρουσία της τις συναντήσεις  μας !

Στην πλακέτα που της παραδίνουμε γράφουμε :

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Από την συνάντηση των τάξεων 1968 & 1969 στις 7/10/2017 - Μέρος 2ο.

ΤΟ ΠΑΡΟΥΣΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ 


Με ικανοποιητική συμμετοχή – όπως κάθε χρόνο – πραγματοποιήθηκε και φέτος η τακτική φθινοπωρινή μας συνάντηση, που έγινε το Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2017.
Φέτος παρευρέθηκαν και οι γυναίκες συμμαθητών μας – σε αντίθεση με προηγούμενες χρονιές – με συνολικό αριθμό συμμετεχόντων 62 άτομα (41 συμμαθητές και 21 γυναίκες).
Από τη Τάξη μας παρευρέθηκαν 34 συμμαθητές.
Επίσης από τη τάξη 1968 : 6 συμμαθητές ( Αγγελόπουλος Γιάννης , Γιαννιάς Ηλίας, Διονέλλης Γιώργος, Κούγιας Ηλίας,  Κουσουρής Σταμάτης & Κουτσοκέρας Γιάννης), καθώς  επίσης 1 συμμαθητής μας από τη τάξη  1970 (Σκοπελίτης Βασίλης).
Ανάμεσά τους  2 συμμαθητές μας ,  πρωτοεμφανιζόμενοι  στις συναντήσεις μας . Οι Μιχάλης Γεωργιάδης και Φραντζέσκος Τσαντάνης από τη Πάρο !

     Έτσι το παρουσιολόγιο της συνάντησής μας έχει ως εξής και Τμήμα  :  

         ΤΜΗΜΑ ΣΤ1                                                 ΤΜΗΜΑ ΣΤ2
                                                      
1. Αγκορτσάς Παναγιώτης

2.Αναργύρου Δημήτριος

3. Βαρύτιμος Γιώργος

4. Γεωργάτσος Σπύρος

5. Γεωργιάδης Μιχάλης

6. Γιαννακάκης Θανάσης

7. Γουλής Χαράλαμπος

8 Δαγρές Παύλος

9. Διαβάτης Κώστας

10. Ζεβόλης Δημήτριος

11. Ζύγουρας Βασίλης

12.Ηλιόπουλος Χρίστος

13. Ιακώβου Άγγελος

14. Ιωάννου Κλεόβουλος

15. Κακαβογιάννης Σταύρος

16. Καλογείτονας Γιάννης

17. Καλπάκης Στέλιος

18. Καμακάρης Νίκος

19.Καραμούζης Θανάσης

20. Κιτρινάκης Άγγελος

21. Κοκκόσης Αποστόλης

22. Κουμαρέλας Γιάννης

23 .Κουντούρης Νικόλαος
1. Ματζάκος Κώστας

2. Μερέβης Γιάννης

3. Μεζίνης Γεώργιος

4. Μητροκώτσας Δημήτης

5 .Πισιμίσης Γιώργος

6. Προβής Νίκος

7. Σελετόπουλος Κώστας

8. Τσαντάνης Φραντζέσκος

9. Χατζηδήμας Γιώργος

10. Χατζίρης Αποστόλης

11. Χάλαρης Γιώργος

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Από την συνάντηση των τάξεων 1968 & 1969 στις 7/10/2017 - Μέρος 1ο

Από τη χθεσινοβραδινή, 9η τακτική φθινοπωρινή μας συνάντηση, σε ταβέρνα της Νέας Σμύρνης. Παραβρέθηκαν και συμμαθητές μας από Αγγλία, Σουηδία , Κύπρο , Κόρινθο, Ναύπλιο και Πάρο! Ενώ "συμμετείχε" στη συνάντηση από Νέα Υόρκη - μέσω skype- και ο Πάνος Αδαμόπουλος (1968)!
Παρούσα - όπως πάντα - και η καθηγήτριά μας των Γαλλικών κα Ειρήνη Ξένου , την οποίαν και τιμήσαμε με πλακέτα και τη προτομή του Απόλλωνα . Επίσης τιμήσαμε τον Γιώργο Διονέλλη (1968) με την προτομή του Ασκληπιού.
Και του χρόνου , νάμαστε καλά να ανταμώνουμε !

Υ.Γ Περισσότερα – παρουσιολόγιο ,φωτογραφίες, video, και παραλειπόμενα - σε επόμενες αναρτήσεις μας.



Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Ολόκληρη η ομιλία του καθηγητή μας κ. Κώστα Γιαννημάρα , με θέμα Μετανάστευση και Ξενιτειά.

Με το επίκαιρο και διαχρονικό θέμα « Μετανάστευση – ξενιτειά , άλλοτε και τώρα» δόθηκε μια ακόμα πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία , στις 16 Αυγούστου 2017 - όπως και κάθε χρόνο, τέτοια μέρα -  στο κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο Νυμφασιωτών (Βυτίνα –Αρκαδίας) από τον καθηγητή μας, στο ΣΤ Γυμνάσιο Αθηνών, κ.Κώστα Γιαννημάρα. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του, όπως σας είχαμε υποσχεθεί.


Μετανάστευση – Ξενιτειά, άλλοτε και τώρα.
Του εκ Νυμφασίας φιλολόγου Κώστα Τρ. Γιαννημάρα
Πρώην Προισταμένου Δ/νσης Μ.Ε. Αθηνών

     Στις ημέρες μας, το πρόσωπο της Γης φαίνεται ταραγμένο. Τα ακραία φυσικά φαινόμενα συναγωνίζεται ένα παγκόσμιο κοινωνικό φαινόμενο, με επίκεντρο την Ευρώπη και όχι μόνο, που είναι η βίαιη μετακίνηση λαών προβληματισμένων, φοβισμένων και ταλαιπωρημένων, λόγω πολεμικών συρράξεων, θρησκευτικών διενέξεων και οικονομικών δυσπραγιών, ωσάν να εγκυμονείται ένας πρωτόφαντος παγκόσμιος φυσικο - ιδεολογικός πόλεμος.
     Κρίναμε, γι’ αυτό, σκόπιμο να αναφερθούμε σ’ αυτό το κοινωνικό φαινόμενο, για το πώς παρουσιάζεται μέσα σε μια μακρόχρονη ιστορική διαδρομή και πως μεταλλάσσεται στις μέρες μας, που για την πατρίδα μας έχει ιδιαίτερη ζωτική σημασία.
     Και πρώτα να ορίσουμε τι είναι Μετανάστευση και τι Ξενιτειά.
     Μετανάστευση είναι η εγκατάλειψη του πατρίου εδάφους και η εγκατάσταση σε ξένο έδαφος, που γίνεται για διαφόρους λόγους. Αν θελήσουμε να κάνουμε μια παρομοίωση, θα λέγαμε ότι η Μετανάστευση για μια χώρα είναι ό,τι η αιμορραγία για το ανθρώπινο σώμα.
     Η εγκατάσταση σε ξένο τόπο συνεπάγεται την ξενιτειά, που διαμορφώνει αλλαγή τρόπου ζωής στον ξενιτευμένο, θετικόν ή αρνητικόν.
     Για τον Ελληνισμό η Μετανάστευση αποτελεί το πρώτο, μετά την πατρίδα, ορατό – εμφανές στοιχείο του. Η ιστορική παράλληλη διαδρομή τρεισήμιση και πλέον χιλιάδων ετών, με την αρχή του να αναδύεται ανάμεσα από το μύθο και την ιστορία, μαρτυρεί ότι η Μετανάστευση για τον Ελληνισμό είναι η άλλη όψη του ιδίου νομίσματος, που είναι η βιοτή στην πατρίδα και η βιοτή σε ξένη γη, διφυής βιοτική κατάσταση, που συμβαδίζει με την ιστορική διαδρομή του Έθνους.
     Τα πρώτα μηνύματα έρχονται από τον 13ο π.χ. αιώνα, με την Αργοναυτική Εκστρατεία του Ιάσονα, που την οδήγησε από τη Θεσσαλία στην Κολχίδα του Πόντου και λίγο αργότερα από τον Τρωικό Πόλεμο.
     Ακολουθούν οι αποικίσεις από τον 11ο μέχρι τον 6ο π.χ. αιώνα, προς όλες τις κατευθύνσεις γύρω στη Μεσόγειο, από τον Εύξεινο Πόντο, μέχρι το Γιβραλτάρ και την Αίγυπτο.
     Στη νεώτερη εποχή ακολουθούν οι ηπειρωτικές μεταναστεύσεις, πρώτα σε ευρωπαικές χώρες και κατόπιν σε υπερατλαντικές, όπως σε Αμερική, Καναδά, Αυστραλία και πέραν αυτής.
     Είναι λοιπόν προαιώνια η ροπή του Έλληνα, να απλώνη τα φτερά και τη δράση του σε όλο τον κόσμο, πρώτα ως άποικος και κατόπιν ως μετανάστης, κατά τη νεώτερη εποχή.
     Θέλοντας να εξηγήση αυτή τη ροπή του Έλληνα, η Αρχαία Ελληνική Σκέψη, δια στόματος του τραγικού Ευριπίδη, μας λέει : «άπας μεν ανήρ αετώ περάσιμος, άπασα δε χθών ανδρί γενναίω πατρίς» δηλαδή, ο αετός πετάει σ’ όλον τον αέρα και του γενναίου ανθρώπου είν’ όλ’ η γη πατρίδα.
     
     Και ακόμη, δια στόματος του Δημοκρίτου, πατέρα της ατομικής ενέργειας, που μας λέει : «ανδρί σοφώ πάσα γη βατή` ψυχής γαρ αγαθής πατρίς ο ξύμπας κόσμος» δηλαδή, ο σοφός άνθρωπος σ’ οποιονδήποτε τόπο ζη` γιατί της γενναίας ψυχής πατρίδα είναι όλος ο κόσμος.
     Η στενότητα των γεωγραφικών ορίων της χώρας μας, το άγονο και ορεινό του εδάφους, με εξαίρεση τις λίγες καρποφόρες πεδιάδες και η έλλειψη γεωλογικών πλούτων, ήσαν οι κύριοι αρνητικοί παράγοντες, που γιγάντωσαν στον Έλληνα τη συνείδηση της φυγής, με την ελπίδα ότι θα βρη στα ξένα ό,τι εστερήθη στην πατρίδα του.   
     Τα χρόνια της δουλείας υπήρξαν σκληρά και γι’ αυτό χειροτέρευσε η κατάσταση. Κι ενώ, οι παραμένοντες στην πατρώα γη επότιζαν αυτήν με τα θερμά τους δάκρυα άλλοι, οι πλέον τολμηροί και ριψοκίνδυνοι, έπαιρναν τον πικρό δρόμο της εξορίας, χάριν της ελευθερίας. Και ο δρόμος αυτός οδηγούσε προς πάσαν κατεύθυνση, όχι όμως πέραν των ωκεανών. Οι κυριώτεροι τόποι εγκαταστάσεώς τους ήσαν η Ρωσσία, η Αυστρία, η Ουγγαρία και η Ρουμανία προς Βορράν, η Κωνσταντινούπολη και ο Πόντος προς Ανατολάς,  η Αίγυπτος προς Νότον και η Βενετία προς Δυσμάς.
     Κι ενώ από της πτώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, δηλαδή από τα μέσα του 15ου μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, το κύριο αίτιον ήταν πολιτικό, δηλαδή η αποφυγή της τουρκικής τυραννίδος, από τα μέσα του 19ου αιώνα και εξής αρχίζει μεταναστευτικό ρεύμα με νέες κατευθύνσεις υπερπόντιες, διαπερνώντας πελάγη και ωκεανούς, με τόπους προορισμού την Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική, με κύριο αίτιο την οικονομική δυσχέρεια. Παράλληλα όμως με αυτό το νεώτερο ρεύμα Μεταναστεύσεως κινείται, ιδίως κατά τις τελευταίες δεκαετίες του αιώνα μας, και η Ενδοευρωπαική Μετανάστευση, με το ίδιο αίτιο και με κύριες χώρες εγκαταστάσεως την Δυτική Γερμανία, το Βέλγιο, την Ιταλία, την Ελβετία, τη Γαλλία και την Αγγλία.

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Από την εκδήλωση στη μνήμη του συμμαθητή μας Γιάννη Πισιμίση (1967).


Οι πρόγονοι μας, από αρχαιοτάτων χρόνων πίστευαν ότι η αρετή, η τιμιότης και η προσφορά, πρέπει να βραβεύονται, γιατί όπου βραβεύεται η αρετή, εκεί ξεφυτρώνουν άριστοι άνθρωποι.
Και επειδή ο Γιάννης Πισιμίσης ήταν ένα αξιόλογο άτομο, γεμάτος προσφορά, καλοσύνη και χαμόγελο αποφασίσαμε σήμερα σαν Δ.Σ να αποτίσουμε φόρο τιμής και εκτίμησης με την απονομή τιμητικής πλακέτας μνήμης στην οικογένειά του , για την πολυετή και πολυσχιδή προσφορά του
Ο Σύλλογος Αρκάδων Δάφνης – Υμηττού τίμησε , προχθες το βράδυ στη πλατεία της Δάφνης, τη μνήμη του αδερφού μου Γιάννη, αφιερώνοντάς του μια πραγματικά εξαιρετική εκδήλωση, για τις ιστορίες και τους συμβολισμούς του Δημοτικού μας τραγουδιού !

Γιώργος Πισιμίσης



Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ : Κυριακή 1η Οκτωβρίου 2017, στις 7.15 μ.μ



Εκδήλωση για το Δημοτικό μας τραγούδι, ειδικά αφιερωμένη στη μνήμη του αείμνηστου συμμαθητή μας (1967)  ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΠΙΣΙΜΙΣΗ , από τον Σύλλογο Αρκάδων Δάφνης - Υμηττού " Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Κυριακή 1η Οκτωβρίου 2017 στη Πλατεία Δάφνης (Δημαρχείο).




Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Ξεκίνησαν οι ... προσυγκεντρώσεις !

ευμενίου επισκ.γορτύνης,αριάδνης μάρτυρος δευτέρα 18.9 και καλό χειμώνα οι νοικοκυραίοι στους λαμπίκους ο πετράν ο σεφ σε φουλ φόρμα ο γιαννάκης έκανε φροντιστήριο πως καθαρίζουνε τα φραγκόσυκα με μαχαίρι και πηρούνι τα έφαγε όλα μετά νάμαστε καλά και την άλλη δευτέρα θα βρούμε εκεί τους δυό μπεκρήδες που μείνανε πίσω.
σπύρος γεω.



Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2017 στις 8.30 μ.μ : Η φετινή φθινοπωρινή μας συνάντηση !



Για ένατη στη σειρά χρονιά - θα πραγματοποιηθεί και φέτος η φθινοπωριάτικη συνάντηση της Τάξης μας.
Θα γίνει το Σάββατο 7 Οκτώβρη 2017  στη ψησταριά “Η Ρούμελη”   του Σπύρου στην Νέα Σμύρνη.
Προσκαλούνται λοιπόν όλοι οι συμμαθητές μας , απόφοιτοι της τάξης του 1969 , με τις γυναίκες των, καθώς και οι απόφοιτοι της τάξης του 1968 από τις 8.30 το βράδυ, στη Ψησταριά επί της οδού Θράκης 1 & Αιγαίου στη Νέα Σμύρνη  τηλ 2109341748
Να μη λείψει κανείς, γιατί – όπως και κάθε χρόνο - θα πάρουμε παρουσίες!
Δηλώστε έγκαιρα συμμετοχή στους : Σπύρο Γεωργάτσο  6982528269 & Αποστόλη Χατζίρη 6945490712

ΥΓ Το πλούσιο μενού του καταστήματος - με δωρεάν κρασί και αναψυκτικά/σόδα - σε οικονομική τιμή !
 

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Σήμερα γιορτάζει ο Σταύρος!


στον  συμμαθητή  μας
ΚΑΚΑΒΟΓΙΑΝΝΗ 

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Σάββατο 7 Οκτώβρη : Η τακτική φθινοπωριάτικη συνάντησή μας ! Να μη λήψει κανείς!

Η φετινή τακτική φθινοπωρινή συνάντηση των αποφοίτων της Τάξης μας (1969) , θα γίνει το Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2017
Σύντομα θα ανακοινωθεί ο τόπος και η ώρα συνάντησής μας.
Μέχρι τότε, ας θυμηθούμε την τελευταία μας συνάντηση (2015)  μέσα από 3 φωτογραφικά στιγμιότυπα (Το 2016 - ως γνωστόν - δεν καταφέραμε τελικά να συναντηθούμε).





Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Γιορτάζει ο Αλέξανδρος !

στο συμμαθητή μας
ΠΟΛΥΔΩΡOY.

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

40 ήμερο μνημόσυνο Θανάση Μπέμπη.

ΑΓΙΕΣ ΘΥΜΗΣΕΣ
ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΜΠΕΜΠΗ ΚΑΙ
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΝΑΓΑΚΗ


      Είχα μια βολά ένα φίλο. Ήταν φίλος του πατέρα μου, αλλά περσότερο τον ένοιωθα φίλο δικό μου, αν και είχαμε διαφορά στην ηλικία 50 ολόκληρα χρόνια. Έφυγε απ’τη ζωή το 1964 όταν εγώ ήμουν μόλις 14 χρόνων. Αλλά από τότε εμείς τα λέμε καθημερινά, δεν έκοψε ο χάροντας τη φιλία μας με το δρεπάνι του. Τα λέμε όπως τότε που με πύρωνε-καρδιά, ψυχή-με τις φωτιές που άσβεστες κρατούσε σ’όλη του τη ζωή. Ήταν γέννημα-θρέμμα της αντροξεθρέφτρας γης της Σπάρτης, από κει πού ‘ναι κι ο φίλος μου ο Χρόνης. Είχε γεννηθεί στα Λεβέτσοβα, τις Κροκεές, όπως ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Και ήταν ένας απέθατος Σπαρτιάτης, όπως όλοι οι Δωριείς της Λακωνικής γης. <<Είχε το μέλι στη μιλιά και στη γλώσσα του τ΄ατσάλι>>. Και δε χόρταινες να τον ακούς να μιλάει με τις ώρες. Μίλαγε για πατρίδα, ελευθερία, δημοκρατία, ηθική, φιλοσοφία, ντομπροσύνη, καλοσύνη, γενναιότητα, υπομονή, περηφάνεια και όλες τις αρετές που χαρακτηρίζουν τον αληθινό Έλληνα.Και ήταν πραγματικά ένας ΕΛΛΗΝΑΣ!!!

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

16/8/2017 Νυμφασία Αρκαδίας : Ομιλία του καθηγητή μας Φιλόλογου κ.Κώστα Γιαννημάρα.

Με το επίκαιρο και διαχρονικό θέμα « Μετανάστευση – ξενιτειά , άλλοτε και τώρα» δόθηκε μια ακόμα πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία , χθες βράδυ – όπως κάθε χρόνο,τέτοια μέρα -  στο κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο Νυμφασιωτών (Βυτίνα –Αρκαδίας) από τον καθηγητή μας,στο ΣΤ Γυμνάσιο Αθηνών, Κώστα Γιαννημάρα.
Στην αρχή της ομιλίας του τόνισε ότι « Στις ημέρες μας το πρόσωπο της γης φαίνεται ταραγμένο. Τα ακραία φυσικά φαινόμενα συναγωνίζεται ένα παγκόσμιο κοινωνικό φαινόμενο με επίκεντρο την Ευρώπη και όχι μόνο και που είναι η βίαιη μετακίνηση λαών προβληματισμένων, φοβισμένων, ταλαιπωρημένων…»
Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους και δύο μαθητές του - από το ΣΤ Γυμνάσιο Αθηνών - οι : Παρασκευάς Γιαννημάρας (1968) και Γιώργος Πισιμίσης (1969).

ΥΓ. Πολύ σύντομα θα αναρτήσουμε το πλήρες κείμενο της ομιλίας.



Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Αθήνα, 15 Αυγούστου 2017 Ο Κώστας Γιαννημάρας με το γλυκύρρυτο λόγο του δωρίζει απλόχερα ήθος «τοις πάσι».

5-2-2017 Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ δακρυσμένος απ’την προσφώνηση του συμμαθητή μας Ηλία Γιαννιά.

              Τους ζηλεύω! Ναι, σας λέω, τους ζηλεύω! Ζηλεύω όλους αυτούς τους τυχερούς κατοίκους της Νυμφασίας, κοντά στη Βυτίνα της Αρκαδίας μας, γιατί αύριο θα εισπνέουν το καθαρό, δροσερό αεράκι απ’το ελατοσκεπασμένο Μαίναλο και θα ακούν τη θεόσταλτη μουσική που θα κινείται σαν απαλοχάδι στην ατμόσφαιρα, καθώς θα τους στέλνει ο τραγόμορφος Πάνας τις μελίρρυτες νότες απ’ τον λιονταροηρεμήστρη αυλό του.
                Αλλά πιο πολύ τους ζηλεύω, γιατί θα έχουν την ευκαιρία, τη χαρά και τη δυνατότητα να είναι μέλη του τυχερού αυτού πλήθους, που με μια θεόσταλτη πρόσκληση στο χέρι θα σπεύσει να ακούσει τη στοχαστικότατη κι επικοδομητική διάλεξη του σπουδαίου μας δάσκαλου του Κώστα Γιαννημάρα. Το θέμα του είναι μια άσβεστος λυχνία που κρατά τη φλόγα της αναμμένη εδώ και χιλιάδες χρόνια καθώς τις τύχες των αλλοδαπών, μεταναστών και προσφύγων ξεκίνησε να περιγράφει «ο τα πάντα βλέπων» τυφλός Όμηρος με την Ιλιάδα του, συνέχισαν οι Έλληνες τραγικοί με τα αθάνατα έργα τους όπως «Τρωάδες» και άλλα, τη σκυτάλη πήραν στη συνέχεια τόσοι και τόσοι άλλοι, για να φθάσουμε στη σημερινή γεωσείστικη τραγωδία των προσφύγων που τραντάζει την καθημερινότητα πολλών κρατών πάνω στον πλανήτη μας.


Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Σήμερα γιορτάζει ο Παναγιώτης !



στους συμμαθητές  μας

ΑΓΚΟΡΤΣΑΑΡΓΥΡΟΔΟΓΚΑ

ΚΑΤΣΑΡΟ &  ΜΑΥΡΙΔΗ

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1961.

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΘΥΜΗΣΕΣ

            Αφιερωμένες στις τρεις κόρες μου: Την Έλενα και την Πέννυ στην Αθήνα και, στη μακρυνή Νέα Υόρκη, την Αθηνά (του Πάνου... βεβαίως- βεβαίως) Αδαμoπούλου που ξέρει πόσο τη λατρεύω και ξέρω πόσο μ’αγαπά. Με ολόψυχες ευχές, οι μουσικοσυνθέσεις της να την κάνουν πασίγνωστη σε όλη την υφήλιο.
ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1961



«ΜΗΔΕΙΑ» ΤΟΥ ΚΕΡΟΥΜΠΙΝΙ ΜΕ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ

            Βαθειά έχει χαραχτεί στη μνήμη μου, με χρυσά ανεξίτηλα γράμματα, η παράσταση τής «ΜΗΔΕΙΑΣ» με τη ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ. Σ’εκείνο το Επιδαύρειο προσκύνημα, σ’εκείνη την προσήλια πλατωσιά του θεάτρου, βρεθήκαμε είκοσι χιλιάδες θεατές- ακροατές. Τότε που μέσα στην «εκκωφαντική» σιγαλιά της πυκνοπευκόφυτης μυριοχιλιοπροσκυνημένης Επιδαύρου τα φώτα έσβησαν και μόνο ο γρύλος και το τριζόνι με το λυπητερό τους τραγούδι ήταν πια πρόθυμα να κρατήσουν συντροφιά για δυο ώρες στη θλιμένη και βαριολαβωμένη στην ψυχή, απ’την απιστία του Ιάσονα, ΜΗΔΕΙΑ. Νεκρική σιγή. Σιγή που αρμόζει στην περίσταση και που προλέγει το θανατικό που έρχεται στο παλάτι του Ιάσονα.