ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Σάββατο 7 Οκτώβρη 2017 : H τακτική φθινοπωρινή μας συνάντηση ! Λεπτομέρειες για τη συνάντηση θα ανακοινωθούν έγκαιρα από το blog μας.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ευχές στους συμμαθητές μας: Λεωνίδα και Ηλία !



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ 
στους συμμαθητές μας :

ΗΛΙΑ ΤΣΑΚΑΛΗ , ΗΛΙΑ  ΖΑΡΑΝΗ 
& ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΙΑΝΝΗΜΑΡΑ


...και  μια σελίδα ΚΡΗΤΙΚΉ,
 από τον επίσης εορτάζοντα σήμερα, συμμαθητή μας (1968) ΗΛΙΑ ΓΙΑΝΝΙΑ !


Μια σελίδα ΚΡΗΤΙΚΗ

                Πως ο υπογραφόμενος Ηλίας Γιαννιάς – ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΠΟΛΛΑ - γράφω μια σελίδα Κρητική, προσέξτε καλά ρε: Μια σελίδα ΚΡΗΤΙΚΗ!!! Με το γλωσσάρι μόνο της ΦΑΜΕΓΙΑΣ της φίλης μου (πια) Τόνιας Ζεβόλη.
                Αθήνησι! 19 Ιούλη 2017.
                Αγαπητό κοπέλι Δημήτρη Ζεβόλη.
                Σ’ αθιβολή των μαθητικών μας χρόνων με τα τότες καζάντια μας να σου θυμίσω ότι αύριο τ’ Αϊ Λια γιορτάζει ο φίλος της γυναίκας σου και στην αποσπερίδα του να του τηλεφωνήσετε για τα «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ». Θα σας ανημένει. Θα πιείτε με τον μαστραπά κόκκινο μαρουβά, θα ρίξετε με τον τσιφτέ καμμιά μπαλωθιά- όϊ δά στ’ αλήθεια, στον... αέρα ορέ κοπέλι- θα σας φιλέψει λαντουρίδια, αμούσκλια, συκοπιταρίδες κι απιδόκουπες.
                Να μην βαροκαρδίσεις που η γυναίκα σου έχει (πια) φίλο κι εγώι σου αν τσηχιμήξεις σαν λιακόνι για να αλλάξει γνώμη. Γιάντα είναι ινατσάρα και θα την πιάσει μάνητα για τα ξόμπλια του κόσμου και θα κλειστεί να παίζει ολημερίς το θιαμπόλι τση, καθισμένη επαέ δίπλα στην καμινάδα στον μαγατζέ τση περίτου όντε την αρχίσεις με ογκανίσματα σαν παρατέλεμος που πιστεύει τση τσίτες που του βάνουν οι άλλοι. Γιάντα επαέ που σου κραίνω οι άλλοι με τση τσίτες τους ποθούν να τσουρίσει η αγάπη σου για τη γυναίκα σου και βάνουν φωτιά στη βεδέμα να την κάνουν πυρομάχια για να κάψουν την ευτυχία τση φαμίλιας σου. Διάλε τσ’ απολειμάρες τους! Εσύ μη φουρκιστείς μ’ αυτά που ακούς. Από τση κακούς γειτόνους τι ανημένεις; Καλό λόγο; Μη διακονεύεις την καλοσύνη τους. Ήρεμος κι ωραίος, περήφανος σα διάνος, να βάνεις τον σιτζαντέ στο σαμάρι, ν’ ανεβαίνεις κάθε πρωί στο μουλάρι και να πααίνεις στο δικηγορικό γραφείο σου ίσα απάνω τση μαδάρες σε Λυκαβηττό και Στρέφη με τση πολλή ακονιζιά, τους αρκάλους και τση ξανθές ζουρίδες, με ζάλο σταθερό και σίγουρο όπως παν τα βούγια.
                Είναι πανεύκολο να βρείτε το γλωσσάρι που χρησιμοποίησα. Πηγαίνετε σ’ ένα βιβλιοπωλείο. Ζητάτε το βιβλίο «ΦΑΜΕΓΙΑ» της Αντωνίας Ζεβόλη Νταουντάκη, «ΤΟ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ» και στο σπίτι σας βρίσκετε ολόκληρο το γλωσσάρι στις σελίδες 501 και 502.

Φιλικά
Γιαννιαλιάς
Και δια το πιστόν που λέτε εσείς οι δικηγόροι
Ηλίας Π. Γιαννιάς
Κτηνίατρος.
Τηλ. 2107626525 και... «λάπτο» πως το λέτε το άλλο με τα πολλά κουμπιά...
δεν έχω!!!!!



Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Καλοκαιρινή συνάντηση αποφοίτων ΣΤ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ , Τάξεις 1968 & 1969 (Μέρος 2ο).

Εχθές (11/7) έγινε η δεύτερη συνάντηση στο γνωστό στέκι με παρόντα ( ζεύγος ) Πάνου Αδαμόπουλου του ΣΤ - 68 από Νέα Υόρκη ( μεθαύριο σε Λέσβο στον φίλο Μιχάλη Καρύδη και μετά από 4-5 επιστροφή Νέα Υόρκη ). 

Η βραδιά κύλησε ωραία και το τέλος μας βρήκε με άδεια τραπέζια μιας και στις 1.30 πρωινής είμαστε οι τελευταίοι που φύγαμε μετά από τραγουδιστικά ελληνικά ακούσματα κασετών του φίλου Ηλία Γιαννιά ο οποίος και είχε φροντίσει σχετικά.

Παραθέτω μερικές φώτο από εκδήλωση και πίνακα παρόντων.

Σε όλους χθεσινούς παρόντες και μη εύχομαι καλό καλοκαίρι.

Σταμάτης Κουσουρής (1968)

ΠΑΡΟΥΣΙΟΛΟΓΙΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ
ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΑΠΌ ΣΤ ΤΟΥ 1968 , 69 , 72 
'2017-07-11 TΡΙΤΗ 

Α/Α  ΕΠΩΝΥΜΟ                  ΟΝΟΜΑ        ανδρες γυναικες συνολο


1     ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ         1          0          1
2     ΓΙΑΝΝΗΜΑΡΑΣ            ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ   1          0          1
3     ΓΙΑΝΝΙΑΣ                      ΗΛΙΑΣ                1         0          1
4     ΓΟΥΛΗΣ                        ΜΠΑΜΠΗΣ        1         1          2
5     ΔΙΟΝΕΛΗΣ                    ΓΙΩΡΓΟΣ           1         1          2
6     ΚΑΝΑΚΗΣ                     ΑΓΓΕΛΟΣ          1          0          1
7     ΚΑΡΑΤΖΑΣ                   ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ      1          0          1
8     ΚΛΟΥΔΑΣ                    ΣΠΥΡΟΣ             1         0          1
9     ΚΟΥΓΙΑΣ                      ΘΟΔΩΡΑΣ          1         1          2
10   ΚΟΥΣΟΥΡΗΣ               ΣΤΑΜΑΤΗΣ        1          0          1
11   ΚΟΥΤΣΟΚΕΡΑΣ          ΓΙΑΝΝΗΣ             1         0          1
12   ΝΑΣΤΟΥΛΗΣ               ΚΩΣΤΑΣ              1         0          1
13   ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ                   ΓΙΩΡΓΟΣ             1        1           2
14   ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ         ΠΑΝΟΣ               1        1            2
15   ΖΕΒΟΛΗΣ                    ΔΗΜΗΤΡΗΣ        1        1           2

Ανδρες=15, Γυν=6==> 21 15 6 21

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Καλοκαίρι 1966 : "Ένα παγωτό χωνάκι"...

Ήταν καλοκαίρι του 1966 .
Μόλις είχαμε τελειώσει την Γ' Γυμνασίου , είχαμε δώσει και εισαγωγικές εξετάσεις για την Α' Λυκείου ! ( όπως και πριν 3 χρόνια για την Α' Γυμνασίου ), όταν η  Γιοβάννα ερμήνευε το τραγούδι "Ο Παγωτατζής" σε μουσική Σπήλιου Μεντή και ποίηση Γιάννη Ρίτσου στην εκπομπή "Γαλάζιο Φως" της Σοβιετικής Τηλεόρασης .


Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Καλοκαιρινή συνάντηση αποφοίτων ΣΤ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ , Τάξεις 1968 & 1969.

Με την ευκαιρία της άφιξης του συμμαθητή μας Πάνου Αδαμόπουλου (1968) και της γυναίκας του Σύλβιας από τη Νέα Υόρκη , για ολιγοήμερες διακοπές στην Ελλάδα , συναντηθήκαμε σε γνωστή ταβέρνα στο Π.Φάληρο.
Εξαιρετικά συγκινητική η χθεσινή βραδιά (11/7), φορτισμένη με αναμνήσεις από το Γυμνάσιο και όχι μόνο..
Νάστε πάντα καλά Πάνο και Σύλβια, να μας έρχεστε και να ανταμώνουμε !

Γιώργος Πισιμίσης.




Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Με αφορμή τη συναυλία του Βαγγέλη Μπουντούνη στο Μουσείο Μπενάκη.


Με αφορμή τη συναυλία
του Βαγγέλη Μπουντούνη στο Μουσείο Μπενάκη
ή
Αδειάζοντας –άσπρο πάτο- τις κύλικες τής ΜΟΥΣΙΚΗΣ, με συντροφιά τον Βαγγέλη Μπουντούνη, τη γλυκειά του Μάρω και τον Κωνσταντίνο και τη Λυδία, δηλαδή τους πασίγνωστους String Demons.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

            Γράφω χωρίς να νοιώθω τη στιγμή εκείνη τι... γράφω. Δεν γράφω βουτώντας την πέννα μου στο γαλάζιο μελάνι της λογικής. Τουναντίον γράφω βουτώντας την πέννα μου στο άλικο αίμα, που έχω στα τρίσβαθα της καρδιάς μου. Όπως θα ‘λεγε ο Οδυσσέας Ελύτης, οι σκέψεις μου οργανώνονται γύρω από πυρήνες που προεξέχουν και συγκρατούν γερό το κείμενο σαν σύνολο. Οι πυρήνες αυτοί είναι φραστικές μονάδες αυτοδύναμης ακτινοβολίας. Είναι όπως λέει η αξιολάτρευτη φίλη Αντωνία Ζεβόλη, για την κριτική μου στην «Φαμέγια» της, «πολύτιμα πετραδάκια-διαμαντάκια, ρουμπίνια, αμέθυστοι και μαργαριτάρια -που κεντούν τα αυτιά μας με μελωδικούς ήχους». Έτσι ο συνδυασμός της βαθειάς ψυχικής έκφρασης, συμπίπτει με τη νοητική καταγραφή. Τόσο, που δεν ξέρω τελικά, αν η γοητεία προέρχεται από αυτό που φωτίζει η λογική ή από αυτό που προβάλλει η καρδιά προς τα έξω.
            Γιατί μ’ αυτά τα «νεραϊδοκέντητα τρίχαπτα» που στολίζω εδώ κι εκεί το γραπτό μου, φανερώνω ότι πρόκειται για ρήσεις, όπου τα μέταλλα της γλώσσας και οι εικόνες των ματιών συγχωνεύονται και η διατύπωση στο τέλος δείχνει τη διέγερση ενός κόσμου γεμάτου αλήθεια, όνειρο και φαντασία. Αρκεί, όποιος διαβάζει τα κομμάτια αυτά, να αφήνει ξαλύσωτη τη φαντασία του ν’ αργοκυλάει σαν το δροσερό νερό, που στέλνει το μαγγάνι στον καταπότη του χωραφιού του ιδρωτοποτισμένου απ’ τον αγώνα τού χεριοροζιασμένου ξωμάχου, που παλεύει με τη γη σε μια ημερονύχτια ασταμάτητη πιλάλα, όπως έκανε έξω απ’ την Τρίπολη ο σ’ χωρεμένος ο παππούλης μου, ο Ντίνος Δημητρακόπουλος ή «Κόσυβας», όταν ξενύχταγε ποτίζοντας ή σκαλίζοντας όλη τη νύχτα το δικό του χωράφι και κίναγε να πάει για το μεροδούλι, να δουλέψει στα ξένα χωράφια πριν το ηλιοφίλημα στης ροδαυγής την πάχνα. Και όπως γράφει ο Γεράσιμος Μηλιαρέσης, δάσκαλος του φίλου Βαγγέλη Μπουντούνη, χρησιμοποιώ ανάκατα λέξεις της καθαρεύουσας και της δημοτικής όχι από άγνοια, αλλά γιατί οι συγκεκριμένες λέξεις μου φαίνονται μουσικότερες. Είναι λέξεις ηχητικά ανεπανάληπτες και ο ήχος είναι ο κύριος φορέας του συναισθήματος. Άλλωστε και ο διαπρεπής Αγγλοϊρακινός συγγραφέας Τζιμ Αλ-Καλίλι, καθηγητής κβαντικής Φυσικής λέει: Το γράψιμο είναι όπως η γλυπτική: Ξεκινάς από μια «αδρή» ιδέα και στη συνέχεια την επεξεργάζεσαι σμιλεύοντας λεπτομέρειες.

ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

            Με δισταγμό θα’ λεγα άρχισα να βαθυστοχάζομαι όταν ξεκίνησα ν’ ανακατεύω τις σκέψεις μου για τη συναυλία του Βαγγέλη Μπουντούνη. Όταν έχοντας επιστρέψει «οίκαδε» κατά τη χρυσή διδασκαλία του Κώστα Γιαννημάρα, ρωτούσα τον εαυτό μου αν χρειαζόταν να προχωρήσω «περαιτέρω». Όμως μέσα στην ησυχία τής καλοκαιριάτικης νύχτας αισθάνθηκα ν’ ακούω φιλικές φωνές, του Ζησιμόπουλου, του Δασκαλόπουλου, του Βικέντιου, του Διονέλη, του Ζεβόλη, του Χατζίρη, του Καρασούλου, του Πισιμίση, του Κουσουρή και άλλων, που με παρότρυναν με ζέση κι επιμονή: «Γράψε δυό λόγια για τη βραδυά στο Μουσείο Μπενάκη». Κι αμέσως άδραξα χαρτί και μολύβι –«λάπτο», πως το λέτε εκείνο το πράγμα με τα πολλά κουμπιά, δεν έχω!!!!- και άρχισα να ζωγραφίζω στο χαρτί το αίσθημα της καρδιάς μου και να το στολίζω με τα μουσικά ακούσματα της συναυλίας.
            Ξέρετε ότι είμαι ένας απλός... βοσκός, στις αιγοπροβατοβόσκητες ραχούλες και βαρυανηφοριές πάνω απ’ τη λίμνη Τάκα κοντά στην Τρίπολη. Και σ’ απάνω στη ραχούλα που βόσκω τα πρόβατα, μουσικά μου ακούσματα είναι ο ήχος απ’ το σουραύλι μου, το θιαμπόλι που λεν οι Κρητικοί βοσκοί πάνω στις σκολιές γιδοστράτες στα ουρανεβασμένα Μαράλια και το μεταλλικό τραγούδι απ’ τα αργόηχα τροκάνια που έχουν στο λαιμό τους τα πολυβοστρυχοπλουμισμένα πρόβατα μου. Τώρα μεταξύ μας, αν κι εσείς θελήσετε να ζήσετε την ίδια ατμόσφαιρα, ακούστε θεϊκή ποιμενική μελωδία στην Τρίτη πράξη του «Τριστάνος και Ιζόλδη» με την ελληνική φύση και τη νοσταλγική μελωδία της φλογέρας του βοσκού.
            Ψες το βράδυ όμως κυριολεκτικά «άλλαξα»!! Έβγαλα τα χιλιοκαρφωμένα στο πέλμα γουρνοτσάρουχα και τη χιλιομυριοτριγωνοκομμένη και ραμμένη φουστανέλλα, ντύθηκα σαν «2017», ροβόλησα αγάλι-αγάλι την Πειραιώς μέχρι το 138, έδεσα το μουλάρι στο... parking και μπήκα στο Μουσείο. Βρέθηκα σ’ ένα περιβάλλον πραγματικά πολιτισμένο. Πουθενά... βλαχιά! Όλα κυριολεκτικά έλαμπαν. Σταμπάρισα κι ένα πολυέλαιο γεμάτο φως-led θα ήταν οι λάμπες του- και σκέφθηκα να τον ζητήσω φεύγοντας να τον πάρω... στη στάνη. Ο κόσμος καλοντυμένος, καλοχτενισμένος, έτοιμος να τιμήσει τον Βαγγέλη τον συμμαθητή μας. Μας τοποθέτησαν σε βελούδινα καθίσματα τον ένα δίπλα στον άλλον, τον ένα πίσω από τον άλλον, όπως βάζω εγώ τα πρόβατα για κούρεμα και περιμέναμε ν’ αρχίσει η βραδυά. Κι εγώ με ανυπομονησία περίμενα ν’ αρχίσει η βραδυά, που η αναμονή της μου φάνηκε... «αιώνας». Έτοιμος ήμουν κάποια στιγμή να «σουρίξω κλέφτικα» για να αρχίσει, αλλά δεν πρόλαβα. Χαμήλωσε ξαφνικά το φως -βλάβη της ΔΕΗ θα ‘ταν- και νάαααα το σκοτάδι. Τελικά δεν ήταν βλάβη. Κάποιος κατέβασε τον διακόπτη όπως κάνουν στα θέατρα, η σκηνή σκοτείνιασε, σύντομα τα φώτα άναψαν πάλι και η βραδυά άρχισε. Πρώτη ανέβηκε στη σκηνή η κυρία Ρωξάνη Τσιμπιροπούλου, πρόεδρος του σωματείου Φίλοι του Μουσείου Μπενάκη. Αυτοί οι φίλοι που εδώ και 60 χρόνια –αυτά τα 60 χρόνια γιορτάζαμε όλοι- αγωνίζονται «τον αγώνα τον καλό κ’αγαθό» για να λειτουργεί σωστά το Μουσείο Μπενάκη και να επιτυγχάνει τους αμέτρητους στόχους του. Ακολούθησε χαιρετισμός του Άγγελου Δεληβορριά, Ακαδημαϊκού και μέλους της Διοικούσας Επιτροπής του Μουσείου. Ο κύριος Δεληβορριάς με λόγο μεστό και πλήρη, μας έδωσε όλες τις λεπτομέρειες των αγώνων του Μπενάκη και της οικογένειάς του για το Μουσείο και τους σκοπούς του. Και στο τέλος έγινε απονομή αναμνηστικών στους παλαιούς προέδρους του Σωματείου. Το θερμό μας χειροκρότημα ήρθε σαν επιστέγασμα της αγάπης μας για τα μέλη του Σωματείου Φίλων Μουσείου Μπενάκη. Και το πρώτο μέρος της εκδήλωσης τελείωσε. Υπήρξε για λίγο αναμονή μέχρι να αρχίσει η σπουδαία συναυλία του Βαγγέλη Μπουντούνη του συμμαθητή μας.
            Αλλά φοβάμαι ότι αυτή η αναμονή «θα σας φάει» κι εσάς, γιατί εγώ δεν περιγράφω τίποτα αν δεν δω «το χρώμα του χρήματος». Και ο φίλος ο Βαγγέλης, ο συμμαθητής μου, φωνάζει σαν τον χαρισματικό Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!». Δεν σέβεται ούτε τα γκρίζα μου μαλλιά ούτε τη διαφορά της... ηλικίας μας! Κι εγώ λοιπόν δεν γράφω τίποτα για τη συναυλία του! Αναμείνατε στα ακουστικά σας! Και καλή σας νύχτα, ουφ πια!
            Πρωί Τρίτης και 13! Με τον Βαγγέλη τα βρήκαμε στο... χρηματικό, -σεβάστηκε την... ηλικία μου- κι έτσι αποφάσισα να σας γράψω... δυο λόγια για τη συναυλία του- δυο λόγια έτσι; Και πολλά του είναι του... άχρηστου! Τίποτα παραπάνω!!! ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ!
Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ
            Η συναυλία της βραδυάς άρχισε. Άρχισε αυτό που τελικά αποτέλεσε πραγματικά ένα εκτυφλωτικό μουσικό συμβάν, που ήρθε να δώσει μια ιδιαίτερη χρυσολαμπυρίζουσα λάμψη στη χθεσινή καλοκαιριάτικη μουσική Αθηναϊκή βραδυά. Γιατί όλοι έλαμπαν! Και ο Βαγγέλης Μπουντούνης και η γλυκειά του Μάρω Ραζή και τα παιδιά τους ο Κωσταντίνος και η Λυδία, δηλαδή οι απίθανοι String Demons. Έλαμψε όλη η οικογένεια. Και μου θύμισε την περίφημη ελληνική ταινία με την πασίγνωστη ατάκα του πολυτάλαντου Ντίνου Ηλιόπουλου «Είμαστε μια ωραία οικογένεια»! Και με πλημμύρισε ένα ιδιαίτερο συναίσθημα συμμαθητικής αγάπης για την οικογένεια Μπουντούνη που τόσο λατρεύω. Και αισθάνθηκα το Μπενάκειο αυτό μουσικό προσκύνημα να με πλημμυρίζει με της λαχτάρας τ’ αναγάλλιασμα και το ξεχωριστό εκείνο ρίγος που είχα αισθανθεί όταν στις 9 Αυγούστου 1961, πριν από 56 ολόκληρα χρόνια και σε ηλικία μόλις 11 ετών, είχα φθάσει προσκυνητής στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, για ν’ ακούσω την απ’ τα ουράνια ψηλά θεοευλογημένη μελίρρυτη φωνή της Μαρίας Κάλλας, στη «Μήδεια» του Κερουμπίνι!!!
            Αλλά ας αφήσουμε την Επίδαυρο του 1961.
            Ας επιστρέψουμε στην Αθήνα του 2017. Θα προσπαθήσω, σας το υπόσχομαι, «ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ- ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ- ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ», όπως έκανα τελευταία και με τη «ΦΑΜΕΓΙΑ» της φίλτατης Τόνιας Ζεβόλη. Γιατί ποτέ δεν γράφω τα κείμενα μου εγκεφαλικά. Σκάβω με το υνί του συναισθήματος το χωράφι της καθημερινότητας και βγάζω τα λόγια μου βυθίζοντας την πέννα μου στα άδυτα της ψυχής μου, σε μια ισορροπία ονείρου και αλήθειας. Θέλω λοιπόν να σας «μεθύσω» με τα συναισθήματα που πλημμύρισαν τις μουσικές κύλικες της ψυχής μου πριν δέκα ώρες στη συναυλία του Βαγγέλη Μπουντούνη.


Ήχος των ήχων θησαυρός,
κιθάρα αρχαία κρήνη,
δροσοσταλάζει ο γλυκασμός,
μέλπει η ευφροσύνη.
Γεράσιμος Μηλιαρέσης

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Ραντεβού τον Σεπτέμβη !

Από την σημερινή (καθιερωμένη πλέον) εβδομαδιαία συνάντηση της Δευτέρας στους "λαμπίκους".
Η επόμενη τον Σεπτέμβρη. 
Καλό καλοκαίρι σε όλους.
Dikeopolis Sokratis
(πηγή fb)



Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Σάββατο 7 Οκτώβρη 2017 : H τακτική φθινοπωρινή μας συνάντηση. ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ !

Για ένατη συνεχή* χρονιά  θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη φθινοπωριάτικη συνάντηση της Τάξης μας.
Θα γίνει το Σάββατο 7 Οκτώβρη 2017 !
Λεπτομέρειες για τη συνάντηση  θα ανακοινωθούν  έγκαιρα από το blog μας.
Προσκαλούνται λοιπόν όλοι οι συμμαθητές μας καθώς και οι απόφοιτοι της τάξης του 1968 και να προγραμματίσουν  τις όποιες υποχρεώσεις των, ώστε να μη λείψουν από την συνάντησή μας.
Θα περιμένουμε όχι μόνο τους συμμαθητές μας που μένουν  κοντά στην Αθήνα  αλλά και τους υπόλοιπους,  εντός και εκτός Ελλάδος.

* Το 2016  για οργανωτικούς λόγους , δεν πραγματοποιήθηκε η 8η συνάντησή μας.


2011 : Στιγμιότυπο από την συνάντησή μας , εκείνη τη χρονιά, σε εξοχική κατοικία συμμαθητή μας .


Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

O Καθηγητής με τους μαθητές του, 50 χρόνια μετά !

"Γεύμα εργασίας" με τον εξαίρετο Δάσκαλό μας - στο ΣΤ Γυμνάσιο Αθηνών - κ. Κώστα Γιαννημάρα Φιλόλογο, στο εξοχικό του στη Νυμφασία Βυτίνας. 
Μαζί και ο συμμαθητής μας - και εξάδελφος του Καθηγητή - Λεωνίδας Γιαννημάρας.
Θαυμάσια απογευματινή συνάντηση (28/6) στη βεράντα του σπιτιού του - κάτω από τη βαθιά σκιά της μουριάς - με πολλές αναμνήσεις εκατέρωθεν αλλά και με αναγγελία  της προγραμματισμένης ομιλίας , του αειθαλή καθηγητή μας, στις 16  Αυγούστου στη Νυμφασία , όπως κάνει ανελλιπώς τα τελευταία χρόνια, στο Πνευματικό Κέντρο των Νυμφασιωτών.
Θα είμαστε παρόντες να σε απολαύσουμε Δάσκαλε !
Γιώργος Πισιμίσης.




Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Χρόνια Πολλά, στους εορτάζοντες συμμαθητές μας !






    ΠΑΥΛΟ ΔΑΓΡΕ  σήμερα

                        ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΟΚΚΟΣΗ αύριο (30/6) 
     ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
  ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΧΑΤΖΙΡΗ 
&
                    ΑΡΓΥΡΗ ΜΑΡΚΟΥ μεθαύριο (1/7)

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Απώλεια για την Τάξη μας…


…«έφυγε» πρόωρα από κοντά μας, ύστερα από μακρά ασθένεια, ο συμμαθητής μας ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ.

Η εξόδιος ακολουθία και η ταφή του αγαπητού μας συμμαθητή, θα γίνει  την  Τετάρτη  28 Ιουνίου στις 11.00 π.μ από το Νεκροταφείο Ηλιούπολης.
Η Τάξη μας εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένειά του... 








Ο Στράτος (στα δεξιά) στη συνάντηση των συμμαθητών το 2015.

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Ένα (ακόμα) σχόλιο στην κριτική του Ηλία Γιαννιά για το βιβλίο «Η Φαμέγια» της κυρίας Αντωνίας Ζεβόλη-Νταουντάκη


Μία ευχάριστη έκπληξη ήλθε απο την θαυμάσια και μεστή κριτική του χαρισματικού Ηλία Γιαννιά, του εξαίρετου φίλου. Ο Ηλίας απεδείχθη ένα ευαίσθητο κρυφό λοτεχνικό ταλέντο. Κρατά ψηλά τον πυρσό της κριτικής του, φωτίζοντας λαμπρά την «Φαμέγια» με ένα λόγο δωρικό και μελίρροο. Ένα λόγο «απο καρδιάς». Τέτοια κριτική εκφρασμένη με νου και ψυχή θα είναι πάντα «η ευτυχία» της συγγραφέα Αντωνίας  Ζεβόλη-Νταουντάκη.

Νικόλαος Γκούμας, Φιλόλογος.
Αθήνα 15 Ιουνίου 2017

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Μία συνάντηση μετά από 48 χρόνια !

Μάιος 1969 : Πενθήμερη εκδρομή στη Ρόδο , σαν τελειόφοιτοι της 6ης Γυμνασίου …
Μάιος 2017 : Συνάντηση στη Βέροια  , σαν συνταξιούχοι πλέον …

Είχαμε πράγματι πάρα πολλά να πούμε με τον συμπατριώτη και συνάδελφο μηχανικό Βασίλη Ψυχάρη , μόνιμο κάτοικο Βέροιας - 4 σχεδόν δεκαετίες – και μου δόθηκε η ευκαιρία να τον συναντήσω,  όταν βρέθηκα στα μέρη του πριν από λίγες μέρες .
Είναι αυτό που λένε, σαν να μη πέρασε μια μέρα…
Πραγματικά ιστορική και αξέχαστη η συνάντησή μας Βασίλη. Νάσαι πάντα καλά !
Γιώργος Πισιμίσης.



Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

12/6/2017 : Από την μεγάλη συναυλία των ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΠΟΥΝΤΟΥΝΗ-ΜΑΡΩ ΡΑΖΗ- STRING DEMONS - ΚΙΘΑΡΙΣΤΩΝ !

Στο κατάμεστο Αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη στην Πειραιώς, δόθηκε χθες βράδυ (12/6) μια καταπληκτική συναυλία , από τον εξαίρετο και διεθνώς αναγνωρισμένο συνθέτη και κιθαριστή Βαγγέλη Μπουντούνη , την Μάρω Ραζή, την φοβερή έκπληξη της βραδιάς και πραγματικούς δαίμονες των εγχόρδων String Demons - και τους 25 ταλαντούχους Κιθαριστές , μαθητές του Βαγγέλη !
ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΑΕΣΤΡΟ ! 
Περήφανοι για σένα οι συμμαθητές σου στο ΣΤ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΘΗΝΩΝ , που απολαύσαμε μια αξέχαστη μουσική βραδιά !




Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

7/6/2017 : Από την κοινή συνάντηση αποφοίτων Τάξεις 1968 & 1969

Στη 4η ετήσια τακτική συνάντηση των αποφοίτων της Τάξης 1968 του Γυμνασίου μας – που και φέτος πραγματοποιήθηκε στη γνωστή ταβέρνα στο Π.Φάληρο -  παρευρέθησαν και απόφοιτοι των Τάξεων 1969 & 1972 .
Παρόντες ανάμεσα σε άλλους ο Λάιος Γιάννης (1969), διεθνής παίκτης και  προπονητής ομάδων  βόλεϊ καθώς και ο καταξιωμένος συνθέτης- κιθαριστής Βαγγέλης Μπουντουνης (1968). Μαζί και η  Μάρω Ραζή – Μπουντούνη, δηλ τα 2/4 της Μουσικής οικογένειας Μπουντούνη .
Ολόκληρη η οικογένεια Μπουντούνη θα βρίσκονται την Δευτέρα 12/6/2017 στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, σε μια ανεπανάληπτη μουσική βραδιά. 
Σας περιμένουμε.

Σταμάτης Κουσουρής (1968)



Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Τετάρτη 7 Ιουνίου 2017 : Συνάντηση συμμαθητών, αποφοίτων Τάξης 1968 & 1969

Οι  απόφοιτοι της Τάξης 1968 πραγματοποιούν την καθιερωμένη τους ετήσια συνάντηση, αντί στις 6 Ιουνίου - λόγω της 3ήμερης αργίας - την Τετάρτη 7 Ιουνίου . Προσκεκλημένοι είναι και οι απόφοιτοι της Τάξης μας.
Προσκαλούνται λοιπόν όλοι οι συμμαθητές μας απόφοιτοι των τάξεων 1968 & 1969 με τις γυναίκες τους , από τις 8.30 το βράδυ, - όπως και πέρσι - στο Εστιατόριο/Κουτούκι  ΚΑΛΥΨΩ  επί της οδού Πεντέλης 41  στο Παλαιό Φάληρο   τηλ 210 9422513
Να μη λείψει κανείς, γιατί θα πάρουμε παρουσίες!

Δηλώστε έγκαιρα  συμμετοχή στον Ηλία Γιαννιά (1968) τηλ. 210 7626525 & στον Αποστόλη Χατζίρη (1969) τηλ. 6945490712

Από την περσινή μας κοινή συνάντηση αποφοίτων Τάξεις 1968 & 1969 στη ΚΑΛΥΨΩ

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Κώστα Γιαννημάρα, καθηγητού Φιλολόγου. Σχόλιο στην κριτική του Ηλία Γιαννιά για το βιβλίο «Η Φαμέγια» της κυρίας Αντωνίας Ζεβόλη-Νταουντάκη


Όταν ένας χαρισματικός κριτικός βρεθεί ενώπιον ενός αριστουργήματος λόγου και εκθέσεως συγκλονιστικών βιωμάτων, όπως είναι η δημιουργία της αξιοτίμου κυρίας Αντωνίας Ζεβόλη, τότε η κριτική, ελεύθερη από υποκειμενικές αδυναμίες του κρίνοντος, αποτελεί μια νέα δημιουργία που παρουσιάζει στις σωστές διαστάσεις το κάλλος και την δημιουργική τελειότητα του πονήματος, το φωτίζει, το προβάλλει και το καταξιώνει στην ευρύτερη κοινωνική διανόηση. Αυτό συμβαίνει με την κριτική που επέτυχε ο αγαπητός – με λογοτεχνική ικανότητα - ιατρός Ηλίας Γιαννιάς πάνω στο αριστούργημα της κυρίας Αντωνίας Ζεβόλη.
                Ένας τρίτος παρατηρητής της αξιολόγησης αυτής, έχων καλήν προαίρεσιν, μένει άναυδος μπροστά στο τέλειο «κατ’ άμφω».
Και το μόνο που απομένει είναι να χαρίσει ολόψυχα ένα εύγε για την συγγραφέα Αντωνία Ζεβόλη και ένα εύγε για τον κρίναντα Ηλία Γιαννιά.

Κώστας Γιαννημάρας
Φιλόλογος
Αθήνα, 25 Μαϊου 2017

O συμμαθητής μας (1968) Ηλίας Γιαννιάς ενώ προσφωνεί τον καθηγητή μας κ. Κώστα Γιαννημάρα, στη κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας μας (5/2/2017)  όπου και του απονείμαμε  τιμητική πλακέτα.

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Σήμερα γιορτάζει ο Κώστας !



στους  συμμαθητές  μας.
ΒΕΡΝΑΔΑΚΗ, ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟ, ΔΙΑΒΑΤΗ,
ΚΟΦΤΟΡΗ, ΛΙΑΓΚΩΝΗ, ΜΑΝΤΖΑΚΟ, ΜΗΣΙΑΚΟΥΛΗ & ΣΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟ

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Δευτέρα 12 Ιουνίου, ώρα 20.00 : Συναυλία του συμμαθητή μας Βαγγέλη Μπουντούνη , στο Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138.




      Μετά τις εξαιρετικά επιτυχημένες συναυλίες τους πέρυσι στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού και εφέτος στην Κύπρο , στην Ιταλία και σε πόλεις της Ελλάδας, ο πολυβραβευμένος συνθέτης και κιθαριστής Βαγγέλης Μπουντούνης, η εξαίρετη σολίστ της κιθάρας Μάρω Ραζή, οι String Demons (τσέλο και βιολί) και  Οι Κιθαριστές, θα δώσουν μια μοναδική συναυλία με συνθέσεις ελλήνων και ξένων μουσουργών καθώς και με δικές τους.
         Προσκαλούνται όλοι οι συμμαθητές μας να τιμήσουν με την παρουσία των την συναυλία του συμμαθητή μας  Βαγγέλη Μπουντούνη!

Δηλώσεις συμμετοχής στο Γραφείο των Φίλων Μουσείου Μπενάκη, τηλ. 2107229958.
https://www.filoibenaki.gr/


Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

«Η ΦΑΜΕΓΙΑ» : Κριτική βιβλίου από τον Ηλία Π. Γιαννιά



«Η ΦΑΜΕΓΙΑ» της Αντωνίας Ζεβόλη – Νταουντάκη
ή
«Δυό μήνες με συντροφιά μου την Τόνια Ζεβόλη».

Είμαστε πραγματικά περήφανοι οι Απόφοιτοι του ΣΤ’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών, γιατί στην «οικογένειά μας» ανήκει και μια καταξιωμένη συγγραφέας. Όχι, βέβαια ότι είχαμε την ... τύχη τη δεκαετία του ’60 να φιλοξενούμε στις τάξεις μας και ... μαθήτριες. Τα «μεικτά» λειτούργησαν αργότερα. Όμως η αξιόλογη αυτή συγγραφέας είναι η Αντωνία Ζεβόλη – Νταουντάκη, σύζυγος του συμμαθητή μας Δημήτρη Ζεβόλη.
Την Τόνια τη γνώρισα «τυχαία» στις 5 του Φλεβάρη στο «Άλικο» στου Ψυρρή, στη μάζωξη που κάναμε 80 νοματαίοι, για να τιμήσουμε τον σεβαστό μας δάσκαλο Κώστα Γιαννημάρα. Και λέω «τυχαία», γιατί πραγματικά το φλουρί της πίτας του 2017 ήταν ο κλήρος που είχε ορίσει η θεά Λάχεση για μένα και το δώρο για τα «βρετίκια» ήταν το βιβλίο της Τόνιας Ζεβόλη «Η Φαμέγια». Στην ολιγόλεπτη γνωριμία-συνομιλία μας αισθάνθηκα να δίνω πάλι πτυχιακές εξετάσεις, όταν στο δεύτερο φύλλο του βιβλίου της μου έδειξε μια φωτογραφία της εποχής «εκείνης» και με ρώτησε «τί βλέπω». Με δέος της απάντησα ότι μπροστά σε ένα «πλινθόκτιστο φτωχικό» ένας άντρας και τρεις γυναίκες έλαμπαν κυριολεκτικά με μιά λάμψη «ψυχικού πλούτου» που ακτινοβολούσε το βλέμμα τους, όπως ατένιζαν το φωτογραφικό φακό, ντυμένες τόσο προσεκτικά και καθισμένες γύρω από ένα τραπεζάκι στρωμένο μ’ ένα πάλλευκο, σαν αγνή ψυχή, νεραϊδοκέντητο τρίχαπτο. Και κάτω το χώμα της αυλής.
Έτσι γνώρισα την Τόνια. Έτσι πρωταντίκρισα τη Φαμέγια, την Ευτυχία απ’ τα Μαράλια της Κρήτης κι έτσι λάτρεψα την Ευτυχία, γιατί μου θύμιζε την μάνα μου την Ελένη, απ’ τα Γιοκαρέϊκα κοντά στην Τρίπολη. Στην αρχή με είχε επηρεάσει η γλυκιά μορφή που έχει βάλει η συγγραφέας στο εξώφυλλο του βιβλίου της. Και μετά με συνεπήρε ο τρόπος γραφής της, ο λόγος της. Που έρχεται να εισβάλλει θριαμβευτής στα τρίσβαθα της ψυχής μας και σαν μητρική αγκαλιά να απαλύνει με το χάδι του κάθε μας κύτταρο που έχει απομείνει ζωντανό στο σκληρό καθημερινό μας αγώνα για πίστη στην ζωή, για ηθική, για λευτεριά. Η κυρία Ζεβόλη σμιλεύοντας με ιώβεια υπομονή το λόγο της, σαν τον λαξευτή της πέτρας που κάνει το μάρμαρο να μιλάει, μας χαρίζει απλόχερα το απαύγασμα των γνώσεών της και τον πλούτο της ψυχής της. Άλλοτε ο λόγος της πλέκει τον ιστό μιας σιωπηλής δραπέτευσης απ’ τα Μαράλια στο φευγιό για την Αθήνα, μέσα στο μαύρο σκοτάδι της νύχτας με μοναδικό φως τη στίλβη των άστρων, καθώς ήθελε να προλάβει να φθάσει στον Κάντανο «πριν το ηλιοφίλημα στης ροδαυγής την πάχνα». Και άλλοτε ο λόγος της στεντόρειος και ηρωικός τραντάζει συθέμελα, σαν πεντοζάλης, την ελληνική γη, μιλώντας για εθνική συνέχεια και λευτεριά στις σελίδες της που περιγράφει τον αγώνα κατά των Γερμανών ή τα δραματικά χρόνια με το πυροκόχλασμα του εμφύλιου.

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Μανόλης Πουλής : «Σαράντα μέρες» με τους Αγγέλους



Ηλία Π. Γιαννιά
Μανόλης Πουλής
«Σαράντα μέρες» με τους Αγγέλους
Ας θυμηθούμε – όπως γράφει κάπου ο σοφός μας δάσκαλος Κώστας Γιαννημάρας- τον στοχαστή ποιητή Νικηφόρο Βρεττάκο, ο οποίος έπλεξε με την ποιητική του ευαισθησία τους εξής στίχους:
«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως
Θα ελιχθώ προς τα πάνω...
Κι‘ αν ανάμεσα στους ουράνιους διαδρόμους
συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω
Ελληνικά, αυτοί δεν ξέρουν γλώσσες.
Μιλάνε με μουσική».
Κι έτσι θα με καταλάβουν.
Ναι, φίλε Μανόλη, σε καταλαβαίνουν όλοι οι άγγελοι τώρα, διότι μιλάς Ελληνικά, μιλάς κατά τον Γιαννημάρα το «Κάλλιστον φώνημα», όπως αναφώνησε στη Λήμνο ο Φιλοκτήτης, όταν μετά από 10 χρόνια απομόνωση, άκουσε τον Οδυσσέα, που τον επισκέφθη, να του μιλάει Ελληνικά, δηλαδή την «γλώσσα των θεών», όπως λεγόταν η γλώσσα μας από τον Λατίνο ρήτορα Κικέρωνα.
Και να είσαι βέβαιος, φίλε Μανόλη, ότι «εδώ κάτω» τα φιλαράκια σου, οι συμμαθητές σου, σου μιλούν κάθε μέρα. Το όνομά σου αναφέρεται συνέχεια στις συζητήσεις μας. Το όνομα σου έμεινε να φωτίζει σαν τηλαυγής φάρος στα μεσοπέλαγα της καθημερινότητας μας. Μόνο την ψυχή σου πήρες «εκεί πάνω», ανάμεσα στο θεϊκό πλήθος των αγγέλων, τώρα που άγγελος έγινες κι εσύ! Διότι όπως λέει ο Ορέστης στην Ιφιγένεια, όταν συνελήφθη στην Ταυρίδα «το σώμα το εμόν θύσεις ουχί το όνομα».
Και να αισθάνεσαι, φίλε Μανόλη, ήρεμος πια και γαλήνιος, διότι η ψυχή σου, όπως τονίζει ο ιερός Χρυσόστομος, ήδη έχει μεταβεί από την γήινη πρόσκαιρη ζωή στην επουράνια αιώνια. Αυτό είναι εύκολο να συμβεί, γιατί όπως έγραφε το 1938 ο σπουδαίος ποιητής Γιώργος Σαραντάρης:
«Κοιμηθήκαμε με στόμα ανοικτό.
Κι ο Θεός έριξε τ’ αγκίστρι
Και μας πήρε την ψυχή».
            Και να είσαι ήσυχος ότι με το καθυγιασμένο νερό από το αρδάνιο ερράντισαν και ξέπλυναν κάθε σημάδι της αγαθής ψυχής σου, που τώρα πια να είσαι σίγουρος ότι κι εμείς-ακόμα και από τόσο μεγάλη απόσταση- τη βλέπουμε σαν πυγολαμπίδα να λαμπυρίζει εκεί ψηλά στον ουρανό.